کدو حلوایی به طور کلی به دو دسته کدوی خورشتی یا تابستانی (برداشت در تابستان) و کدوی زمستانه (برداشت در پاییز) تقسیم می شود. پوست کدوهای تابستانی بر خلاف پوست کدوهای زمستانه خوراکی است. اکثر کدوهای تابستانی اکنون در انواع بوته ای عرضه می شوند که فضای کمتری را اشغال می کنند، در حالی که کدوهای زمستانه گیاهانی هستند که به فضای بیشتری نیاز دارند.

این مقاله بر روی کدو خورشتی (تابستانی) تمرکز دارد. همه انواع کدو حلوایی تابستانی نیاز به مراقبت بسیار مشابهی دارند، بنابراین حتی اگر در این صفحه عمدتاً به کدو سبز اشاره می کنیم، آن را برای انواع کدوهای تابستانی که در حال رشد هستید قابل استفاده در نظر بگیرید. کدو خورشتی یک گیاه همه کاره است که انواع مختلفی از کدو خورشتی از جمله کدو خورشتی سبز، کدو خورشتی زرد (طلایی)، کدو خورشتی گرد سبز، کدو خورشتی مینیاتوری را شامل می شود. کاشت کدو خورشتی شبیه به کاشت انواع دیگر گیاهان تاکستانی است. آنها پس از چیدن مدتی در یخچال قابل نگهداری است؛ بنابراین لازم نیست به محض چیدن مصرف شوند. کدو خورشتی یک محصول پرباراست. در حالی که هر گیاه چند کدو در طول فصل اوج تولید می کند.

نحوه کاشت کدو سبز خورشتی

 برای اینکه بهترین محصول را از بوته های کدو خورشتی بدست آورید، باید تا زمانی که خطر یخبندان از بین نرفته صبر کنید، سپس بذرها را در زمین بکارید. در اکثر مناطق کاشت کدو سبز خورشتی باید در اوایل بهار انجام شود. با این حال، گاهی اوقات، بسته به آب و هوا، ممکن است دیرتر باشد. باید زمانی بذرها را کاشت که حداقل ۶ ساعت آفتاب ببیند و دمای خاک بین ۱۵ تا ۲۰ درجه باشد. قبل از کاشت خاک را با کمپوست مخلوط نمایید. باید خاک کدو زهکش شده و دارای مواد مغذی باشد.

کدو حلوایی به طور کلی به دو دسته کدوی خورشتی یا تابستانی (برداشت در تابستان) و کدوی زمستانه (برداشت در پاییز) تقسیم می شود. پوست کدوهای تابستانی بر خلاف پوست کدوهای زمستانه خوراکی است. اکثر کدوهای تابستانی اکنون در انواع بوته ای عرضه می شوند که فضای کمتری را اشغال می کنند، در حالی که کدوهای زمستانه گیاهانی هستند که به فضای بیشتری نیاز دارند.

این مقاله بر روی کدو خورشتی (تابستانی) تمرکز دارد. همه انواع کدو حلوایی تابستانی نیاز به مراقبت بسیار مشابهی دارند، بنابراین حتی اگر در این صفحه عمدتاً به کدو سبز اشاره می کنیم، آن را برای انواع کدوهای تابستانی که در حال رشد هستید قابل استفاده در نظر بگیرید. کدو خورشتی یک گیاه همه کاره است که انواع مختلفی از کدو خورشتی از جمله کدو خورشتی سبز، کدو خورشتی زرد (طلایی)، کدو خورشتی گرد سبز، کدو خورشتی مینیاتوری را شامل می شود. کاشت کدو خورشتی شبیه به کاشت انواع دیگر گیاهان تاکستانی است. آنها پس از چیدن مدتی در یخچال قابل نگهداری است؛ بنابراین لازم نیست به محض چیدن مصرف شوند. کدو خورشتی یک محصول پرباراست. در حالی که هر گیاه چند کدو در طول فصل اوج تولید می کند.

نحوه کاشت کدو سبز خورشتی

برای اینکه بهترین محصول را از بوته های کدو خورشتی بدست آورید، باید تا زمانی که خطر یخبندان از بین نرفته صبر کنید، سپس بذرها را در زمین بکارید. در اکثر مناطق کاشت کدو سبز خورشتی باید در اوایل بهار انجام شود. با این حال، گاهی اوقات، بسته به آب و هوا، ممکن است دیرتر باشد. باید زمانی بذرها را کاشت که حداقل ۶ ساعت آفتاب ببیند و دمای خاک بین ۱۵ تا ۲۰ درجه باشد. قبل از کاشت خاک را با کمپوست مخلوط نمایید. باید خاک کدو زهکش شده و دارای مواد مغذی باشد.

اگر می خواهید بذرها را در داخل خانه شروع کنید، ۲ تا ۴ هفته قبل از آخرین یخبندان بهاره، بذرها را در گلدان شروع کنید. توجه داشته باشید که نهال کدو همیشه به خوبی پیوند نمی خورد. به آرامی با ریشه ها برخورد کنید

کاشت کدوهای خورشتی را با کاشت بذر در زمین شروع کنید. حدود دو تا سه دانه را در منطقه ای که باید بین ۲۴ تا ۳۶ اینچ (۶۱ تا ۹۱ سانتی متر) از هم فاصله داشته باشد شروع کنید. می توانید چهار تا پنج دانه را در تپه هایی که ۴۸ اینچ (۱ متر) از هم فاصله دارند قرار دهید. مطمئن شوید که این بذرها را در عمق یک اینچ (۲٫۵ سانتی متر) در خاک بکارید.

گیاهان کدو خورشتی را باید در خاکی با زهکشی خوب که به خوبی چنگک زده شده باشد، کاشت. وقتی روی تپه ها کاشته می شوند، بعد از مدتی شاخه هایی را خواهید دید که از روی گیاهان جدا می شوند.

می توانید شاخه های گیاه کدو خورشتی خود را مجدداً مرتب کنید تا در نزدیکی یا روی تپه به رشد خود ادامه دهند، اما هنگامی که پیچک ها محکم شدند، آنها را نکشید وگرنه ممکن است رشد گیاه را مختل کنید. هنگامی که می بینید میوه ها شروع به تشکیل شدن می کنند مراقب باشید، زیرا اگر آنها بریزند، یا اگر گل ها را از روی گیاه کدو خورشتی خود بکوبید، تولید نمی کند.

برای جلوگیری از علف های هرز، حفظ رطوبت و محافظت از ریشه های کم عمق، مالچ پاشی کنید. کدو خورشتی در خاک مرطوب رشد می کند. به طور کامل، مکرر و مداوم، حداقل ۱ اینچ در هفته آبیاری کنید. هنگام شکل گیری میوه و در طول چرخه رشد آنها به دقت آبیاری کنید. خاک باید ۴ اینچ پایین تر مرطوب باشد، بنابراین خیساندن طولانی بهتر است. کدو حلوایی بد شکل ناشی از آب ناکافی یا کوددهی است.

اکثر واریته ها به طور متوسط ۶۰ روز به بلوغ می رسند و یک هفته پس از گلدهی آماده می شوند. میوه کدو را با یک چاقوی تیز جدا کنید (نشکنید) در غیر این صورت خطر آسیب رساندن به ساقه نرم گیاه را دارید. حداقل ۱ اینچ از ساقه را روی میوه بگذارید. میوه را زمانی که کوچک است برداشت کنید. اگر برداشت متوقف شد (مثلاً در تعطیلات شما)، در بازگشت کدوهای بزرگ را حذف کنید تا نیاز گیاهان به رطوبت و مواد مغذی کاهش یابد. برداشت را قبل از اولین یخبندان پاییزی کامل کنید. کدوهای خورشتی به شدت مستعد سرمازدگی و آسیب گرما هستند.

نکات کاشت کدو خورشتی

کدو خورشتی شما پس از مرحله گلدهی گیاه به سرعت رشد می کند. هنگام برداشت کدو سبز خورشتی ، باید تصمیم بگیرید که می خواهید از کدو برای چه استفاده کنید. شما می توانید از آن در دستور العمل ها و بسیاری از غذاهای مختلف استفاده کنید. از آنجایی که کدو حلوایی خورشتی انواع مختلفی دارد، طعم های متفاوتی نیز دارد. برخی از آنها شیرین تر از دیگران هستند.

اگر به دنبال کدوی خورشتی برای چیدن و پختن آن به عنوان یک سبزی ساده هستید، بهتر است آن را زودتر بچینید. وقتی کدو حلوایی کوچکتر باشد، نرم تر می شود. فقط به یاد داشته باشید که هر چه میوه کدو خورشتی بزرگتر شود، پوست و دانه آن سفت تر می شود. اینها برای چیزهایی مانند نان کدو سبز و کلوچه بهتر است.

هر علف هرزی را که موفق به نفوذ می شود را بردارید. برای مرتب نگه داشتن گیاهان، علف های هرز مرده یا چروکیده را قطع کنید. مالچ ها را با استفاده از مواد آلی مانند کمپوست باغچه پر کنید تا به ریشه ها کمک کنید خنک و مرطوب بمانند.

هنگامی که اولین شکوفه ها ظاهر می شوند، کناره ها را با یک کود متعادل بپوشانید. گرده افشانی ضعیف توسط زنبورها می تواند یک مشکل باشد. گلهای کدو در صورت عدم گرده افشانی میوه نمی دهند و میوه کوچکی به بار نمی آورند. اکثر گیاهان کدو گلهای نر (اینها ابتدا روی ساقه های بلند و نازک ظاهر می شوند) و گلهای ماده (اینها دارای میوه نابالغ در پشت خود هستند) تولید می کنند. برای میوه، گرده گل های نر باید توسط زنبورها یا باغبان به گل های ماده منتقل شود. گل های ماده را به صورت دستی با یک سواب پنبه گرده افشانی کنید یا گیاهانی را اضافه کنید که زنبورها را در نزدیکی کدو جذب می کنند.

اگر می خواهید بذرها را در داخل خانه شروع کنید، ۲ تا ۴ هفته قبل از آخرین یخبندان بهاره، بذرها را در گلدان شروع کنید. توجه داشته باشید که نهال کدو همیشه به خوبی پیوند نمی خورد. به آرامی با ریشه ها برخورد کنید

کاشت کدوهای خورشتی را با کاشت بذر در زمین شروع کنید. حدود دو تا سه دانه را در منطقه ای که باید بین ۲۴ تا ۳۶ اینچ (۶۱ تا ۹۱ سانتی متر) از هم فاصله داشته باشد شروع کنید. می توانید چهار تا پنج دانه را در تپه هایی که ۴۸ اینچ (۱ متر) از هم فاصله دارند قرار دهید. مطمئن شوید که این بذرها را در عمق یک اینچ (۲٫۵ سانتی متر) در خاک بکارید.

گیاهان کدو خورشتی را باید در خاکی با زهکشی خوب که به خوبی چنگک زده شده باشد، کاشت. وقتی روی تپه ها کاشته می شوند، بعد از مدتی شاخه هایی را خواهید دید که از روی گیاهان جدا می شوند.

می توانید شاخه های گیاه کدو خورشتی خود را مجدداً مرتب کنید تا در نزدیکی یا روی تپه به رشد خود ادامه دهند، اما هنگامی که پیچک ها محکم شدند، آنها را نکشید وگرنه ممکن است رشد گیاه را مختل کنید. هنگامی که می بینید میوه ها شروع به تشکیل شدن می کنند مراقب باشید، زیرا اگر آنها بریزند، یا اگر گل ها را از روی گیاه کدو خورشتی خود بکوبید، تولید نمی کند.

برای جلوگیری از علف های هرز، حفظ رطوبت و محافظت از ریشه های کم عمق، مالچ پاشی کنید. کدو خورشتی در خاک مرطوب رشد می کند. به طور کامل، مکرر و مداوم، حداقل ۱ اینچ در هفته آبیاری کنید. هنگام شکل گیری میوه و در طول چرخه رشد آنها به دقت آبیاری کنید. خاک باید ۴ اینچ پایین تر مرطوب باشد، بنابراین خیساندن طولانی بهتر است. کدو حلوایی بد شکل ناشی از آب ناکافی یا کوددهی است.

اکثر واریته ها به طور متوسط ۶۰ روز به بلوغ می رسند و یک هفته پس از گلدهی آماده می شوند. میوه کدو را با یک چاقوی تیز جدا کنید (نشکنید) در غیر این صورت خطر آسیب رساندن به ساقه نرم گیاه را دارید. حداقل ۱ اینچ از ساقه را روی میوه بگذارید. میوه را زمانی که کوچک است برداشت کنید. اگر برداشت متوقف شد (مثلاً در تعطیلات شما)، در بازگشت کدوهای بزرگ را حذف کنید تا نیاز گیاهان به رطوبت و مواد مغذی کاهش یابد. برداشت را قبل از اولین یخبندان پاییزی کامل کنید. کدوهای خورشتی به شدت مستعد سرمازدگی و آسیب گرما هستند.

نکات کاشت کدو خورشتی

کدو خورشتی شما پس از مرحله گلدهی گیاه به سرعت رشد می کند. هنگام برداشت کدو سبز خورشتی ، باید تصمیم بگیرید که می خواهید از کدو برای چه استفاده کنید. شما می توانید از آن در دستور العمل ها و بسیاری از غذاهای مختلف استفاده کنید. از آنجایی که کدو حلوایی خورشتی انواع مختلفی دارد، طعم های متفاوتی نیز دارد. برخی از آنها شیرین تر از دیگران هستند.

اگر به دنبال کدوی خورشتی برای چیدن و پختن آن به عنوان یک سبزی ساده هستید، بهتر است آن را زودتر بچینید. وقتی کدو حلوایی کوچکتر باشد، نرم تر می شود. فقط به یاد داشته باشید که هر چه میوه کدو خورشتی بزرگتر شود، پوست و دانه آن سفت تر می شود. اینها برای چیزهایی مانند نان کدو سبز و کلوچه بهتر است.

هر علف هرزی را که موفق به نفوذ می شود را بردارید. برای مرتب نگه داشتن گیاهان، علف های هرز مرده یا چروکیده را قطع کنید. مالچ ها را با استفاده از مواد آلی مانند کمپوست باغچه پر کنید تا به ریشه ها کمک کنید خنک و مرطوب بمانند.

هنگامی که اولین شکوفه ها ظاهر می شوند، کناره ها را با یک کود متعادل بپوشانید. گرده افشانی ضعیف توسط زنبورها می تواند یک مشکل باشد. گلهای کدو در صورت عدم گرده افشانی میوه نمی دهند و میوه کوچکی به بار نمی آورند. اکثر گیاهان کدو گلهای نر (اینها ابتدا روی ساقه های بلند و نازک ظاهر می شوند) و گلهای ماده (اینها دارای میوه نابالغ در پشت خود هستند) تولید می کنند. برای میوه، گرده گل های نر باید توسط زنبورها یا باغبان به گل های ماده منتقل شود. گل های ماده را به صورت دستی با یک سواب پنبه گرده افشانی کنید یا گیاهانی را اضافه کنید که زنبورها را در نزدیکی کدو جذب می کنند.

برای خرید بذر انواع بذر کدو به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرمایید.

عدس گیاهی خوراکی از خانواده حبوبات است که از قدیم الایام در منطقه مدیترانه می رویده است. عدس به خاطر شکل لنز خود به خوبی شناخته شده است. اگرچه عدس یک غذای اصلی رایج در کشورهایی مانند ترکیه، سوریه، اردن، مراکش و تونس است، ولی امروزه بیشترین تولید عدس در کانادا است. گزارش شده است که دانه هایی در مقبره های مصری از سلسله دوازدهم (۲۴۰۰ قبل از میلاد) یافت شده است. عدس مانند لوبیا خشک بیشتر کشت می شود. بنابراین، برای خشک کردن غلاف ها باید یک دوره ۲ تا ۳ هفته ای هوای خشک آفتابی در زمان برداشت وجود داشته باشد. از غلاف های نابالغ جوان ممکن است به عنوان سبزی استفاده شود. دانه های خشک بالغ یک ماده مورد علاقه در سوپ ها و خورش ها هستند.

گیاه عدس یکساله به ارتفاع ۱۲ تا ۱۸ اینچ، کم ارتفاع، بوته ای، ضعیف قائم تا نیمه انگور است که ظاهر کلی ماشک دارد. دارای بسیاری از شاخه های نرم و کرک دار با برگ های مرکب پینه ای و برگچه های بیضی شکل متعدد است. گلها سفید، یاسی یا آبی کم رنگ هستند. غلاف های پهن و صاف تنها یک دوم اینچ طول دارند. هر غلاف دارای دو دانه است که نازک، عدسی شکل، معمولاً کوچکتر از دانه نخودی و دارای رنگ های مختلف از جمله قهوه ای و زرد هستند. یک بوش بذر عدس حدود ۶۰ پوند وزن دارد و یک پوند حاوی ۶۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ دانه است. عدس بیشتر با شرایط خشکسالی سازگار است.

انواع مختلف عدس

عدس ها اغلب بر اساس رنگشان دسته بندی می شوند که می تواند از زرد و قرمز تا سبز، قهوه ای یا سیاه متغیر باشد. در اینجا برخی از رایج ترین انواع عدس آورده شده است:

قهوه ای: اینها پر مصرف ترین نوع هستند. آنها طعمی خاکی دارند، در هنگام پخت به خوبی شکل خود را حفظ می کنند و در خورش ها و سوپ ها عالی هستند.

پوی (Puy): اینها از منطقه فرانسوی Le Puy می آیند. آنها از نظر رنگ مشابه هستند اما تقریباً یک سوم اندازه عدس سبز هستند و طعم فلفلی دارند.

سبز: اینها می توانند اندازه متفاوتی داشته باشند و معمولاً در دستور العمل هایی که عدس پوی دارند، جایگزین ارزان تری هستند.

زرد و قرمز: این عدس ها شکافته شده و سریع پخته می شوند. آنها برای تهیه دال عالی هستند و طعمی شیرین و آجیلی دارند.

بلوگا (Beluga): اینها عدس های سیاه ریز هستند که تقریباً شبیه خاویار هستند. آنها یک پایه عالی برای سالادهای گرم هستند.

خواص

آنچه که در مورد عدس اغلب نادیده گرفته می شوداین است که راهی ارزان برای دریافت طیف گسترده ای از مواد مغذی است. عدس منبع خوبی از پروتئین، ویتامین B، فیبر گیاهی، فولات، آهن، فسفر، آهن، منیزیم، پتاسیم و روی است. عدس از بیش از ۲۵ درصد پروتئین تشکیل شده است که آن را به یک جایگزین عالی برای گوشت تبدیل می کند. آنها همچنین منبع عالی آهن هستند، یک ماده معدنی که گاهی اوقات در رژیم های گیاهخواری کمبود دارد. پروتئین اصلی آن گلوبولین است. فولات به کاهش سطح هموسیستئین کمک می کند، اسید آمینه ای که محصول واسطه ای در فرآیند متابولیک مهمی به نام چرخه متیلاسیون است. چرخه متیلاسیون نقش مهمی در بسیاری از فرآیندهای بدن مانند سم زدایی و عملکرد مغز ایفا می کند. منیزیم جریان خون، اکسیژن و مواد مغذی را در سراسر بدن بهبود می بخشد.

اگرچه انواع مختلف عدس ممکن است کمی از نظر محتوای مغذی متفاوت باشد، ۱ فنجان (۱۹۸ گرم) عدس پخته شده به طور کلی موارد زیر را ارائه می دهد. عدس سرشار از فیبر است که از حرکات منظم روده و رشد باکتری های سالم روده حمایت می کند. خوردن عدس می تواند وزن مدفوع شما را افزایش دهد و عملکرد کلی روده شما را بهبود بخشد. علاوه بر این، عدس حاوی طیف گسترده ای از ترکیبات گیاهی مفید به نام فیتوکمیکال است که بسیاری از آنها در برابر بیماری های مزمن مانند بیماری قلبی و دیابت نوع ۲ محافظت می کنند.

پلی فنول های (Polyphenols) موجود در عدس ممکن است فواید سلامتی قدرتمندی داشته باشند. عدس سرشار از پلی فنول ها (دسته ای از فیتوکمیکال های تقویت کننده سلامت) است. برخی از پلی فنل های موجود در عدس، مانند پروسیانیدین و فلاوانول ها، دارای اثرات آنتی اکسیدانی قوی، ضد التهابی و محافظت کننده عصبی هستند. هنگامی که در آزمایشگاه آزمایش شد، پلی فنول های موجود در عدس قادر به توقف رشد سلول های سرطانی، به ویژه در سلول های سرطانی پوست بودند. یک مطالعه روی حیوانات نشان داد که مصرف عدس به کاهش سطح قند خون کمک می کند و مزایای آن فقط به دلیل محتوای کربوهیدرات، پروتئین یا چربی نیست. همچنین شایان ذکر است که به نظر نمی رسد پلی فنول های موجود در عدس پس از پختن خواص سلامتی خود را از دست بدهند.

مقدار بالای فیبر موجود در عدس باعث حفظ سطح کلسترول و قند خون در بدن می شود. عدس همچنین با تامین مقادیر قابل توجهی فولات و منیزیم به سلامت قلب کمک می کند. فیبر موجود در عدس از نوع محلول و نامحلول است. فیبر محلول یک ماده ژل مانند در دستگاه گوارش تشکیل می دهد تا صفرا را به دام بیاندازد. تحقیقات نشان داده است که فیبر نامحلول به افزایش تشکیل مدفوع و جلوگیری از اختلالات گوارشی مانند یبوست و سندرم روده تحریک پذیر کمک می کند. عدس همچنین برای افزایش انرژی با تامین مجدد آهن در بدن شناخته شده است. ضماد تهیه شده از دانه عدس برای درمان بیماری های پوستی شناخته شده است.

برای خرید بذر عدس و سایر انواع بذر حبوبات به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرمایید.

نخود فرنگی (Pisum sativum) از خانواده Fabaceae که به عنوان نخود سبز یا نخود باغی شناخته می شود. نخود فرنگی یک گیاه علفی یک ساله است، با ساقه توخالی بالارونده به طول ۲ تا ۳ متر. برگ ها متناوب و مرکب به شکل پینه ای هستند و از ۲ تا ۳ جفت شاخه های بزرگ برگ مانند به طول ۱٫۵ تا ۸ سانتی متر تشکیل شده اند. گل ها دارای پنج کاسبرگ سبز و پنج گلبرگ سفید تا بنفش مایل به قرمز در اندازه های مختلف هستند. میوه به صورت یک غلاف به طول ۲٫۵ تا ۱۰ سانتی متر رشد می کند که اغلب دارای یک غشای داخلی خشن است. غلاف یک ظرف بذر است که از دو دریچه مهروموم شده تشکیل شده و در امتداد درزی که این دو دریچه را به هم وصل می کند تقسیم می شود. دانه ها گرد، صاف و سبزرنگ هستند.

منشأ گونه های نخود در جنوب غربی آسیا ازجمله افغانستان، هند، پاکستان است و سپس به مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری گسترش می یابد. اسامی بومی نخود فرنگی شامل نخود چینی، نخود غلاف خوراکی، نخود مزرعه، نخود باغی، نخود سبز، نخود عسل، نخود شکر و نخود شیرین (انگلیسی)، ertjie (آفریقاییان)، کاتار (بنگالی)، ervilha (برزیل)، جیا وان دو (چینی)، doperwten (هلندی)، petiti pois (فرانسوی)، erbse (آلمانی)، kacang ercis (اندونزیایی)، اندو (ژاپنی)، سانداک (خمر)، kacang manis (مالزی)، ervilha (پرتغالی)، گوراچ (روسی)، aroeja (اسپانیایی)، اسپریتارت (سوئیسی)، thua lan tao (تایلندی)، bezelye (ترکی)، روپوکس (اوکراینی) و داو هوآ لان (ویتنامی) است.

کاربردهای سنتی

نخود فرنگی را می توان به صورت خام و همچنین پخته یا منجمد مصرف کرد. کاربردهای فعلی ترکیبات زیست فعال مختلف یا خواص فیتوشیمیایی نخود فرنگی از چندین بررسی متون، ضدباکتری، ضد هلیکوباکتر پیلوری، ضد سرطان، ضد دیابت، ضد قارچ، فعالیت های ضدالتهابی، ضدچربی خون و آنتی اکسیدانی. علاوه بر این می تواند به عنوان فعالیت حشره کش عمل کند.

خواص

حبوبات ازجمله غذاهای گیاهی خوب و ارزان به شمار می رود. نقش مهمی در تغذیه انسان و همچنین در پیشگیری از بسیاری از بیماری ها به ویژه سرطان دارد. چندین محقق گزارش کردند که نخود فرنگی سرشار از بسیاری از اجزای مغذی و غیرمغذی است که می تواند از سرطان پیشگیری و مهار کند. نخود فرنگی به دلیل محتوای فیبر، پروتئین، نشاسته، عناصر کمیاب و بسیاری از مواد شیمیایی گیاهی از دیرباز در رژیم غذایی مهم بوده است. تحقیقات نشان می دهد که نخود فرنگی دارای فعالیت های ضد باکتری، ضد دیابت، ضد قارچ، ضدالتهاب، ضد کلسترول خون و آنتی اکسیدان است و همچنین دارای خواص ضد سرطانی است. اجزای فعال بیولوژیکی غیرمغذی آن شامل آلکالوئیدها، فلاونوئیدها، گلیکوزیدها، ایزوفلاون ها، فنل ها، فیتواسترول ها، اسید فیتیک، مهارکننده های پروتئاز، ساپونین ها و تانن ها می باشد. این گیاه سرشار از آپیژنین، هیدروکسی بنزوئیک، هیدروکسی سینامیک، لوتئولین و کوئرستین است که گزارش شده است که همه آن ها به خواص درمانی آن ازجمله خاصیت ضد سرطان زایی کمک می کنند.

حبوبات یکی از داروهای سنتی است که در سطح جهانی مورداستفاده قرار می گیرد زیرا دارای مقدار مواد مغذی است و کارایی درمان های درمانی را دارد. حبوبات شامل لوبیا، غلات و نخود و همچنین یونجه، خرنوب، شبدر، کوپایفرا، شنبلیله، نیل، عدس، شیرین بیان، لوپین، کهور، ناتو، سویا، بادام زمینی، چوب رز و تمر هندی از خانواده Fabaceae هستند. ارزش غذایی حبوبات کم چرب، پروتئین بالا، فیبر غذایی و انواع ریزمغذی ها و مواد فیتوشیمیایی است که خواص دارویی به ویژه خاصیت ضد سرطانی را از خود نشان می دهد. نخود یکی از عمده ترین حبوبات غذایی است که می تواند در مناطق مختلف رشد کند و در تولید حبوبات غذایی جهان بعد از سویا، بادام زمینی و لوبیا خشک رتبه چهارم را دارد. دانه و جوانه نخود به دلیل نگرانی مردم در مورد مشکل سلامتی خود با تغییر عادات غذایی به طور فزاینده ای مصرف می شود. شواهد علمی نشان می دهد خواص نخود سبز یا نخود فرنگی (Pisum sativum) یکی از گیاهان ضد سرطانی می باشد. چندین مطالعه نشان داد که رژیم غذایی سرشار از غلات کامل ازجمله حبوبات ممکن است خطر ابتلا به سرطان مانند سرطان سینه، سرطان کولورکتال و سرطان آندومتر را کاهش دهد.

برای خرید بذر نخود فرنگی و سایر انواع بذر حبوبات به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرمایید.

فلفل پاپریکا در اکثر نقاط جهان به دلیل غلاف آن کشت می شود. این گونه شامل بیشتر فلفل های شیرین و بسیاری از انواع تند و با طعم قوی است. بسته به تنوع، غلاف ها ممکن است ۰٫۵ اینچ تا ۱ فوت (۱۲٫۵ میلی متر تا ۰٫۳ متر) طول داشته باشند، شکلی بلند، گرد یا مخروطی دارند و رنگ های زرد، قهوه ای، بنفش یا قرمز دارند. یک ستون مرکزی اسفنجی دانه های صاف و کلیه شکل را نشان می دهد. فلفل پاپریکا در اوایل بهار کاشته می شوند و در تابستان و پاییز که غلاف ها براق و رسیده هستند برداشت می شوند. سپس غلاف ها خشک و آسیاب می شوند تا پاپریکا تولید شود. وقتی پاپریکاهای ملایم درست می شوند، ابتدا هسته مرکزی آن جدا می شود.

فلفل پاپریکا مقداری قند دارد که با تنوع آن متفاوت است و از نظر ویتامین C غنی تر از مرکبات است. تندی توسط ترکیب نیتروژن کپسایسین ایجاد می شود که معمولاً در C. auum نسبت به سایر گیاهان هم جنس کمتر است. یک عامل رنگ دهنده، اولئورزین پاپریکا، از غلاف های آسیاب شده استخراج می شود و برای دادن رنگ قرمز روشن به گوشت و محصولات سوسیس و سایر غذاهای فرآوری شده استفاده می شود.

فلفل پاپریکا پاپریکا یک چاشنی محبوب در بسیاری از غذاها است. رنگ روشن آن را به یک چاشنی عالی برای غذاهای غیر شیرین و با رنگ روشن تبدیل می کند. اغلب در آشپزی اسپانیا، مکزیک و کشورهای شبه جزیره بالکان استفاده می شود. مخصوصاً با غذاهای مجارستانی مرتبط است و برای غذاهای تند و تند خورش مجارستانی مانند گولیاس (که در ایالات متحده گولاش نامیده می شود)، پورکولت، پاپریکاس و توکانی ضروری است.

پاپریکا در مقابل پودر فلفل قرمز

رایج ترین ادویه ای که با فلفل پاپریکا اشتباه گرفته می شود، پودر فلفل قرمز آسیاب شده است. در نگاه اول، این دو تقریباً یکسان به نظر می رسند. تنها تفاوت فیزیکی ممکن است یک تغییر جزئی در تن رنگ باشد. با این حال، جایی که پاپریکا و پودر فلفل قرمز بیشترین تفاوت را دارند در مواد تشکیل دهنده آنها است. پودر پاپریکا از فلفل های بسیار خاصی که در کشورهای تولید کننده پاپریکا مانند اسپانیا و مجارستان یافت می شود تهیه می شود. از طرف دیگر، پودر فلفل قرمز آسیاب شده، مخلوطی از ادویه جات است که شامل فلفل چیلی آسیاب شده و همچنین زیره سبز، پودر سیر، نمک و در واقع پاپریکا است. دومین تفاوت آشکار بین پودر فلفل پاپریکا و پودر فلفل قرمز طعم است. یک پاپریکا معمولی طعم شیرینی دارد، در حالی که پودر فلفل قرمز طعم خاکی تری با کمی ادویه دارد.

مزه فلفل پاپریکا

بسته به نوع فلفل پاپریکا، می تواند از ملایم و شیرین تا تند و دودی متغیر باشد. عامل گرما به نحوه تولید پودرهای قرمز مربوط می شود. پاپریکای شیرین یا ملایم فاقد هرگونه کپسایسین است زیرا دانه ها و غشاهای آن جدا می شوند و همین باعث گرمای فلفل می شود. برای پاپریکاهای تند، مقداری از دانه ها و جفت و غدد کپسایسین (یا رگه ها) روی فلفل باقی می مانند که خشک می شوند و به پودر تبدیل می شوند. پاپریکا دودی طعم خود را از دود کردن روی آتش بلوط بدست می آورد.

آشپزی با فلفل پاپریکا

نوع فلفل پاپریکا (چه شیرین، تند یا دودی) نحوه استفاده از آن را در آشپزی تعیین می کند. یک نسخه معمولی و با طعم ملایم، بدون اینکه طعم غذا را تحت تأثیر قرار دهد، رنگی به رنگ اضافه می کند و می توان آن را به مارینادها و مالش ها اضافه کرد یا روی یک ظرف آماده مانند هوموس پاشید. یک فلفل پاپریکا با طعم بیشتر، مانند مجارستانی و اسپانیایی، نقش اصلی را در دستور العمل ها دارد. نسخه های شیرین یا داغ، ماده اصلی غذاهای سنتی مجارستانی مانند پاپریکاش مرغ و گولاش هستند که به طعم قابل توجهی و رنگ قرمز تیره به غذا کمک می کنند. ادویه پودر شده را به همراه سایر مواد اضافه کرده و روی حرارت ملایم می پزند. فلفل پاپریکا دودی اسپانیایی بیشترین تاثیر را در یک غذا می گذارد، زیرا دودی طعم غالب می شود، مانند دستور پخت مرغ و سبزیجات آهسته یا ماهی ماهی کبابی. به خاطر داشته باشید که جایگزینی یک نوع فلفل پاپریکا با نوع دیگر می تواند طعم غذا را به میزان قابل توجهی تغییر دهد.

اکثر دستور العمل ها نیاز به اضافه کردن ادویه به طور مستقیم به یک دستور غذا دارند، اما برای اینکه فلفل پاپریکا طعم، عطر و رنگ خود را به طور کامل آزاد کند، ابتدا باید به سرعت در کمی روغن پخته شود. (بسیاری از آشپزهای مجارستانی به این مرحله سوگند یاد می کنند.) اگر حتی چند ثانیه بیش از حد پخته شود، می تواند از بهشتی به تلخ و ناخوشایند تبدیل شود، پس دقت کنید.

این غلاف های قرمز روشن از نوع آناهیم به طول ۶ اینچ رشد می کنند و از سبز به قرمز بسیار روشن می رسند. آنها رایحه شیرین دودی دارند و خیلی خوب خشک می شوند. ارتفاع گیاهان به ۳ اینچ می رسد و در تمام فصل تا یخبندان محصول تولید می کنند. در اوایل بهار، ۸ هفته قبل از دمای گرم شبانه، بذرها را در داخل خانه شروع کنید. دانه ها را در محیط های استریل قرار دهید و به عمق ۱/۴ اینچ بپوشانید. گرمای زیر ۸۵ درجه فارنهایت، نور روشن و همیشه مرطوب نگه دارید. بذرها در عرض ۷ تا ۲۱ روز جوانه می زنند. نهال ها را در گلدان بکارید و رشد کنید تا ۶ برگ واقعی روی گیاه باقی بماند. آنها را مستقیماً در خاک غنی به فاصله ۳۰ اینچ در باغ یا در ظروف بزرگ ۵ گالن بکارید. وقتی فلفل ها کاملا قرمز شدند برداشت کنید.

برای خرید بذر فلفل پاپریکا و سایر انواع بذر فلفل به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرمایید.

سبزی خردل فلفلی و ترد که به عنوان خردل برگ نیز شناخته می شود، در واقع یکی از مغذی ترین سبزیجات برگ سبز موجود در ماه های زمستان است. سبزی های دوست داشتنی آن، در واقع، ویتامین A، K، کاروتن ها و آنتی اکسیدان های فلاونوئید بیشتری نسبت به برخی از میوه ها و سبزیجات معمولی دارند. رویه های ترد و برگ دار از گیاه خردل جمع آوری می شود در حالی که کوچک، لطیف است و به مرحله گلدهی نمی رسد. برگ خردل سبز از خانواده Brassica است که شامل کلم، کلم بروکلی، کلم بروکسل و ... نیز می شود. سبزی خردل یک افزودنی خوشمزه و تند به سالاد و ساندویچ می دهد.

گیاه خردل بومی دشت های زیر هیمالیا در شبه قاره هند است که از زمان های قدیم معمولاً برای برگ ها و دانه های روغنی آن کشت می شد. خردل از محصولات زمستانی فصل سرد است. برگهای لطیف و ترد آنها طعم بیشتری دارند که از نوامبر تا مارس باقی می مانند. برگ های خردل تازه دارای برگ های سبز تیره و پهن با سطح صاف هستند و بسته به نوع رقم ممکن است لبه های دندانه دار، پرزدار یا توری داشته باشند. ساقه سبز روشن آن به طور گسترده به چندین جانبی منشعب می شود. سبزی خردل یک محصول فصل سرد است که به راحتی رشد می کند. آنها سرمای خفیف را تحمل می کنند و می توانند در تمام زمستان در آب و هوای گرمتر رشد کنند. قرار گرفتن در معرض یخ زدگی برگ ها را شیرین تر می کند و هوای گرم برگ ها را تند تر می کند.

زمان کاشت

کاشت را از اوایل بهار تا اواخر تابستان انجام دهید. سبزی خردل می تواند سرمای خفیف را تحمل کند.

فاصله کاشت

هنگام کاشت بذر خردل سبز را با فاصله ۱ اینچ از هم در ردیف هایی با فاصله ۶ تا ۸ اینچ قرار دهید.

آفات و بیماری های رایج

شته ها، مگس های سفید و سوسک های کک همگی از آفات رایج هستند. برای محافظت از محصولات، از پوشش های ردیفی استفاده کنید.

زمان و نحوه برداشت

سبزی خردل را می توان در حدود ۶ هفته برداشت کرد. برای برداشت، برگهای بزرگ بیرونی را در پایه برش دهید و برگهای کوچکتر داخلی را بگذارید تا به رشد خود ادامه دهند. شما می توانید به طور مداوم در طول فصل برداشت کنید.

برداشت

زمان برداشت بذر بسته به مکان و اینکه محصول زمستان گذرانی یا بهاره کاشته شده است متفاوت است. دانه ها را می توان با بریدن شاخه ها یا با برداشت گیاهان کامل جمع آوری کرد. برای جلوگیری از ریزش بذر، مواد برداشت شده را باید روی پارچه های قطره ای یا در ظروف قرار داد.

روش های مختلفی برای کوبیدن دانه ها وجود دارد. برداشت های کوچک را می توان با مالیدن میوه ها بین دستان خود یا روی سطحی که باعث باز شدن سیلیک ها می شود، خرد کرد. برای برداشت های بزرگ تر، گیاهان کامل را در وان های بزرگ یا روی برزنت قرار دهید و روی آن ها قدم بزنید. ساقه ها را پس از جدا شدن دانه ها دور بریزید و مواد باقیمانده را غربال کنید و بمالید. هنگامی که دانه ها در شرایط خشک و خنک نگهداری می شوند، می توانند به مدت ۶ سال زنده بمانند.

فواید سبزیجات خردل برای سلامتی

سبزی خردل منبعی غنی از آنتی اکسیدان ها (مانند فلاونوئیدهای مفید برای قلب و بتاکاروتن) است و حتی زمانی که پخته می شود، سطح ویتامین های A و K آن با بهترین آنها در رتبه اول قرار می گیرد. سبزیجات منبع عالی ویتامین K هستند. ۱۰۰ گرم برگ تازه حدود ۲۵۷٫۵ میکروگرم یا حدود ۲۱۵ درصد از نیاز روزانه به ویتامین K-1  (فیلوکینون) را تامین می کند. مشخص شده است که ویتامین K با افزایش فعالیت استئوبلاستیک در استخوان، نقش بالقوه ای در عملکرد ساخت توده استخوانی دارد. همچنین نقش ثابتی در بیماران مبتلا به آلزایمر با محدود کردن آسیب عصبی در مغز آنها دارد.

سبزی خردل، مانند اسفناج، انبار بسیاری از مواد مغذی گیاهی است که دارای خواص ارتقاء سلامت و پیشگیری از بیماری است. برگ خردل دارای کالری بسیار کم (۲۷ کالری در ۱۰۰ گرم برگ خام) و چربی است. با این حال، برگ های سبز تیره آن حاوی مقادیر فراوانی از فیتونوترینت ها، ویتامین ها و مواد معدنی هستند. علاوه بر این، حاوی مقدار بسیار خوبی از فیبر غذایی است که با تداخل در جذب آن در روده، به کنترل سطح کلسترول کمک می کند. فیبر کافی در غذا به حرکات صاف روده کمک می کند و در نتیجه از هموروئید، یبوست و همچنین بیماری های سرطان روده بزرگ محافظت می کند.

سبزیجات خردل منبع غنی آنتی اکسیدان هایی مانند فلاونوئیدها، ایندول ها، سولفورافان، کاروتن ها، لوتئین و زآگزانتین هستند. ایندول ها، عمدتاً دی-ایندولیل متان (DIM) و سولفورافان به دلیل مهار رشد سلول های سرطانی و اثرات سیتوتوکسیک بر سلول های سرطانی، دارای مزایای ثابت شده در برابر سرطان های پروستات، سینه، کولون و تخمدان هستند. برگ های تازه منبع متوسطی از ویتامین های گروه B مانند اسید فولیک، پیریدوکسین، تیامین، ریبوفلاوین و غیره هستند. این ویتامین محلول در آب نقش بسزایی در سنتز DNA و تقسیم سلولی دارد. وقتی این ویتامین در دوران بارداری به زنان مکمل داده شود، ممکن است به جلوگیری از نقص لوله عصبی در نوزادان آنها کمک کند.

برگ های تازه خردل منابع عالی ویتامین C هستند. ۱۰۰ برگ تازه ۷۰ میکروگرم یا حدود ۱۱۷ درصد از RDA را تامین می کند. ویتامین C (اسید اسکوربیک) یک آنتی اکسیدان طبیعی قوی است که از آسیب رادیکال های آزاد و عفونت های ویروسی شبیه آنفولانزا محافظت می کند. برگ های خردل نیز منابع باورنکردنی ویتامین A هستند. ویتامین A یک ماده مغذی ضروری برای حفظ سلامت مخاط و پوست است. مصرف میوه های طبیعی سرشار از فلاونوئیدها به محافظت در برابر سرطان ریه و حفره دهان کمک می کند.

سبزی خردل تازه منبع بسیار خوبی از چندین ماده معدنی ضروری مانند کلسیم، آهن، منیزیم، پتاسیم، روی، سلنیوم و منگنز است. مصرف منظم سبزی خردل در رژیم غذایی از آرتریت، پوکی استخوان، کم خونی فقر آهن جلوگیری می کند و اعتقاد بر این است که از بیماری های قلبی عروقی، آسم و سرطان روده بزرگ و پروستات محافظت می کند.

برای خرید بذر خردل سبز و سایر گیاهان دارویی به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرمایید.

انار (Punica granatum) تاج جواهر دنیای میوه است. هزاران سال است که انار توسط فرهنگ ها و تمدن های مختلف در سراسر جهان جشن گرفته می شود. در اسطوره های باستانی و سنت های مذهبی ظاهر می شود. انار همچنین به عنوان یک میوه فوق العاده به دلیل خواص غذایی و دارویی قابل توجهی که به طور سنتی برای درمان بیماری هایی از اختلالات گوارشی تا بیماری قلبی استفاده می شود، مورد استقبال قرار گرفته است. علاوه بر مصرف تازه میوه، می توان از میوه آن در تهیه شربت  و مربا استفاده کرد. میوه انار برای پرندگان نیز جذاب است.

گیاه انار درختچه ای بزرگ یا درخت کوچکی است که دارای برگ های صاف و همیشه سبز و گل های نارنجی تا قرمز خودنمایی می کند. دارای میوه گرد با پوشش بیرونی خشک (پوسته) است. انار یکی از طولانی ترین درختان میوه کشت شده است. این گیاه بومی مناطقی از جنوب شرقی اروپا تا غرب آسیا تا غرب هیمالیا است. گل های قرمز درشت، میوه های قرمز مایل به طلایی و برگ های سبز براق الهام بخش کنایه های بی شماری در ادبیات و هنر بوده و میوه انار از دیرباز نماد زیبایی و باروری بوده است.

انار به طور گسترده در سراسر منطقه مدیترانه کاشته می شود و هم به عنوان درخت و هم به عنوان یک درختچه بزرگ شناخته شده است. این درخت تابستانی به دلیل گل های قرمز روشن و همچنین میوه های خوراکی مایل به قرمز رشد می کند. علاوه بر این، رنگ قرمز-برنزی شاخ و برگ جدید بهاری انار و زردی برگ های در حال مرگ آن در پاییز هر دو چشمگیر هستند. این درخت برگ ریز زیبا می تواند تا ارتفاع ۵ متر و با گسترش ۵ متر رشد کند و سرعت رشد متوسطی در حدود ۲۵ سانتی متر در سال دارد. گل های قرمز آن از اردیبهشت تا تیرماه ظاهر می شود.

نیازها

انار در آفتاب کامل رشد می کند و به خشکی مقاوم است. آنها بهترین رشد را در خاک حاصلخیز و با زهکشی خوب دارند. انار پس از استقرار به مقداری آبیاری نیاز دارد. به طور کلی، درختان برای استقرار نیاز به آبیاری تکمیلی دارند، به خصوص اگر بعد از فصل بارندگی کاشته شوند. در سال اول به مقدار ۲۰ تا ۲۵ لیتر آب دو بار در هفته آبیاری شود. درخت انار در سال دوم خود نیاز به آبیاری ۴۰ لیتری در هفته دارد. با شروع سال سوم، درختان معمولاً مستقر می شوند و برخی مانند انار نیاز به آبیاری تکمیلی به میزان ۵۰ تا ۶۰ لیتر در ماه دارند. انار گرمای زیاد را تحمل می کند. آنها همچنین در خاک های قلیایی که اکثر گیاهان را می کشند، به خوبی تحمل می کنند و رشد می کنند.

مشخصات

انار درختی برگریز، گرد یا درختچه ای بزرگ است که گاهی تک تنه است، اما اغلب با تنه های کم شاخه دیده می شود. نمونه های قدیمی غالباً ظاهری زیبا به نظر می رسند. برگها به رنگ سبز براق، مستطیلی باریک با حاشیه های مواج و ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر طول و ۲٫۵ سانتی متر عرض دارند. انار در بهار جوان مسی رنگ و در پاییز ته رنگ زرد دارد. شاخه های شاخه ای خاردار هستند. گلهای اوایل تابستان قرمز روشن در دسته های ۱ تا ۵ تایی ظاهر می شوند. آنها لوله ای هستند و ظاهری شبیه میخک دارند و گلبرگ های مچاله شده دارند. گل ها به میوه های قرمز تیره تبدیل می شوند که در پاییز و اوایل زمستان می رسند. میوه کروی آن به اندازه یک پرتقال است. پوشش بیرونی سخت و چرمی است و اغلب شکافته می شود تا دانه زرشکی پوشیده از خمیر در داخل آن نمایان شود.

تکثیر

از طریق بذر در بهار و یا با قلمه نیمه رسیده در تابستان تکثیر کنید.

نگهداری

انار گیاهی نسبتاً کم نگهداری است، اما به دلیل شکل بوته مانند آن، ممکن است برای رشد یک درخت استاندارد نیاز به هرس داشته باشد. درختانی که برای تولید میوه رشد می کنند باید هرس شوند تا شاخه های متعدد پایه از بین بروند. نازک شدن در طول ماه های زمستان به شکل گیری ساختار درخت کمک می کند. از شکل دادن به آن خیلی زیاد که میوه ها با دست چیده شوند خودداری کنید. قبل از دوره گلدهی بهاره هرس نکنید تا از نمایش گلدهی لذت ببرید. در اوایل بهار به مقدار کم کود دهید. قرار گرفتن در معرض آبیاری زیاد در طول باردهی ممکن است باعث شکافتن زودرس میوه شود.

برای خرید بذر انار و سایر درختان به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرمایید.

پیوند انواع درختان و گیاهان بر روی انواع درختان حیوانات، بریدگی های پس از هرس، طوفان و عوامل طبیعی مهمترین عواملی هستند که درختان و گیاهان آسیب وارد می کنند. برای جلوگیری از ورود و آسیب وارد کردن آفات و  بیماری ها به محل های پیوند و هرس و مراقبت و  نگهداری بافت های گیاه از چسب باغبانی استفاده می شود. محل های آسیب خورده درختان جای مناسبی برای ورود عوامل بیماری زا مانند حشرات، ویروس ها، باکتری ها و قارچ ها به درون گیاه هستند. پوشانیدن نقاط آسیب دیده با چسب باغبانی ترکیب شده با سموم قارچ کش و باکتری کش یکی از بهترین روش های راه های مقابله با این مشکلات است.

استفاده از چسب باغبانی باعث می شود پوششی ارتجاعی مقاوم و قوی در مقابل باران و برف و باران بر روی محل زخم گیاه بعد از خشک شدن چسب بوجود آید. همچنین استفاده از ترکیبات معدنی ضدباکتری، ضدویروس و ضدقارچ و مجاز در کشت ارگانیک در ساخت چسب باغبانی از ورود عوامل بیماری زا گیاهی و حشرات جلوگیری می کند. استفاده چسب باغبانی تسریع در قلمه زنی و پیوند گیاه و ترمیم فوری محل آسیب و زخم می شود. چسب های باغبانی از مواد غیرمضر برای بافت های گیاهان و درختان تهیه می شوند. برای رقیق کننده آنها از آب و الکل استفاده می شود. بخاطر این که بیشتر اوقات از چسب باغبانی بعد از هرس استفاده می شود، چسب باغبانی را چسب هرس نیز نامیده می شود.

برای استفاده از چسب باغبانی ابتدا چسب را با قلم مو یا تکه چوبی خوب بهم زده تا به صورت خمیر یکنواخت در آید. در صورتغلیظ بودن چسب کمی الکل و آب به آن اضافه شده و محل زخم به صورت لایه ای یکنواخت و ضخیم پوشانده شود. با توجه به مقاوم بودن این چسب در مقابل سرما به صورت محافظ سرما نیز می توان از آن در مناطق سردسیر استفاده کرد.

وقتی که ما به دنبال طعم ملایم تری از  پیاز هسیتم، پیازچه و پیاز سبز گزینه ای انتخابی ما هستند. اما پیاز بهاره چیست و آیا همان پیازچه است؟ همچنین آیا پیازچه و پیاز سبز نیز یکسان هستند؟ بیایید در دنیای این پیازهای رنگارنگ گشتی بزنیم.

تفاوت بین پیازچه و پیاز سبز چیست؟

پیاز سبز و پیازچه در واقع یک چیز هستند. آنها یا بسیار جوان از پیازهای معمولی پیازساز که ما با آنها آشنا هستیم برداشت می شوند یا می توانند از گونه های دیگری که در واقع هرگز پیاز تشکیل نمی دهند، تهیه شوند. پیازچه بلند است و انتهای ساقه آن سفید رنگ است که بیرون نمی زند. آنها یک نیش پیازی اما ملایم دارند که به شدت پیاز معمولی نیست (قسمت های سفید دارای شدیدترین طعم هستند). آنها را می توان به صورت خام یا پخته استفاده کرد و در حالی که برخی از آشپزها رویه سبز تیره تر را دور می اندازند، می توان کل آن را خورد و اغلب در آشپزی آسیایی استفاده می شود. پیازچه معمولا در تمام طول سال در دسترس است. به دنبال رنگ روشن، برگ های سالم و انتهای ساقه سفت باشید.

پیاز بهاره چیست؟

پیاز بهاره شبیه پیازچه هستند، اما پیازهای کوچکی در پایه دارند. این پیازها از گونه هایی می آیند که پیاز تولید می کنند و اساساً نسخه های بالغ تر پیازچه هستند. آنها در اواخر پاییز به عنوان نهال کاشته می شوند و سپس در بهار بعد برداشت می شوند، بنابراین کلمه بهاره در نام است.

پیاز بهاره شیرین تر و ملایم تر از پیاز معمولی است، اما سبزی ها نسبت به پیازچه طعم دارتر هستند. پیازها بسته به نوع آن می توانند قرمز یا سفید باشند و در حالی که می توان آنها را به همان شیوه پیاز معمولی استفاده کرد ولی به صورت کامل کبابی، برشته شده یا مانند پیاز مروارید استفاده می شود.

آیا می توان یکی را جایگزین دیگری کرد؟

اغلب در مورد یکسان بودن یا نبودن پیاز سبز و پیازچه سردرگمی وجود دارد و این ممکن است از این واقعیت ناشی شود که پیاز سبز در کشورهای دیگر مانند کانادا و بریتانیا به پیاز بهاره گفته می شود.

طعم و بافت پیازچه و پیازچه مشابه است. اما به خاطر داشته باشید که شدت طعم متفاوتی دارند. اگر پیازچه ها خام مانده اند، استفاده از پیازچه را به جای پیازچه توصیه نمی کنم، زیرا پیازچه طعم قوی تری دارد.

گل رز رامبلر که به رز مولتی فلورا نیز معروف است، به دلیل اسپری های فراوان آن از گل های سفید فراوان که روی شاخه های انبوه و کمان دار قرار می گیرد، به درستی نام گذاری شده است. پرندگان به ویژه مرغ مقلد شمالی (Mimus polyglottos) از میوه ها تغذیه می کنند و دانه های آن را به طور گسترده ای پراکنده می کنند. گل رز مولتی فلورا که بومی آسیا است برای اولین بار در سال ۱۸۸۶ از ژاپنبه عنوان پایه گل رز زینتی به ایالات متحده معرفی شد و به طور گسترده به عنوان پایه ای برای پیوند گل رزهای پرورشی استفاده شد. به عنوان کاشت بزرگراه، حصار زنده، عامل کنترل فرسایش و کاشت برای جذب حیات وحش تبلیغ شد. امروزه گل رز مولتی فلورا در بسیاری از بخش های طیف خود به عنوان یکی از گل های رز شناخته می شود.

گل رز مولتی فلورا در اواسط دهه ۱۹۰۰، به طور گسترده ای به عنوان حصار زنده برای کنترل دام کاشته شد. این یک علف هرز مضر در چندین ایالت ایالات متحده است که می تواند تولیدات دامی را کاهش دهد و همچنین به تعدادی از زیستگاه ها حمله کند و به آن ها آسیب برساند. گل رز مولتی فلورا انبوه های غیرقابل نفوذی را در مراتع، مزارع و لبه های جنگل تشکیل می دهد. حرکت انسان، دام و حیات وحش را محدود می کند و پوشش گیاهی بومی را جابجا می کند. طیف وسیعی از شرایط را تحمل می کند که به آن اجازه می دهد به زیستگاه های سراسر ایالات متحده حمله کند.

ویژگی ها

بهتر است گل رز مولتی فلورا در آفتاب کامل در خاک های حاصلخیز، غنی از هوموس، مرطوب و با زهکشی خوب رشد کنید. طیف وسیعی از شرایط را تحمل می کند. برای بهترین گلدهی، کود متعادل و مالچ را در اواخر زمستان اعمال کنید.

گل رز مولتی فلورا درختچه ای است که از روی گیاهان دیگر به ارتفاع ۳ تا ۵ متر (۹٫۸ تا ۱۶٫۴ فوت) بالا می رود، با ساقه های تنومند با خارهای خمیده (گاهی وجود ندارد). برگ ها ۵ تا ۱۰ سانتی متر (۲ تا ۴ اینچ) طول، مرکب، با ۵ تا ۹ برگچه و قلمه های پردار هستند. گل ها به شکل کوریمب های بزرگ تولید می شوند که هر گل کوچک، به قطر ۱٫۵-۴ سانتی متر (۵⁄۸-۱+۵⁄۸ اینچ)، سفید یا صورتی، در اوایل تابستان تولید می شود. باسن مایل به قرمز تا بنفش، ۶-۸ میلی متر (۰٫۲۴-۰٫۳۱ اینچ) قطر است.

این درختچه جذاب که دارای عادتی پرپشت و راست است، افزودنی خوبی برای حاشیه ها، کرانه ها و دامنه ها و باغ های کلبه است.

سیستم پرورش یک وضعیت تک پایه است که در آن هر دو بخش تولیدمثل نر و ماده در یک گل روی یک گیاه (گل های کامل) یکپارچه می شوند. بنابراین، اگر کنترل نشود، فقط یک گل رز چند فلورا برای تولید یک کلنی از گیاهان در حال تولیدمثل لازم است.

مواظب شته ها، برگ خوارها، کنه عنکبوتی قرمز گلخانه ای، حشرات فلس دار، کاترپیلارها، پشه اره ای بزرگ رز، اره برگ غلتان، زنبورهای برگ برنده، لکه سیاه، زنگ گل سرخ و کپک پودری گل سرخ باشید. آهو و خرگوش نیز می توانند باعث آسیب شوند.

گل رز مولتی فلورا به طور معمول در اواخر تابستان، پس از نمایش گل ها و تنه هرس می شود.

گل رز مولتی فلورا از طریق قلمه های نیمه رسیده در اواخر تابستان یا قلمه های چوب سخت در پاییز تکثیر کنید.

گل رز مولتی فلورا بومی آسیای شرقی است. به پاکستان، آفریقای جنوبی، آمریکای شمالی، استرالیا و نیوزلند معرفی شده است.

تولیدمثل رویشی یا غیرجنسی (جوانه زدن). تولیدمثل رویشی (جوانه زدن) زمانی اتفاق می افتد که ساقه ها بریده یا شکسته شوند. جوانه زدن ساقه های زایشی بیشتری تولید می کند که جای خود را به گل ها، میوه ها و دانه های بیشتری نسبت به ساقه های بریده نشده یا شکسته اولیه می دهد. عصاهایی که برای مدت طولانی روی زمین نگه داشته می شوند می توانند ریشه ها را جوانه بزنند و گیاه جدیدی را تشکیل دهند (به عنوان مثال لایه بندی).

استراتژی های کنترل IPM برای گل رز مولتی فلورا

کنترل های فرهنگی

دارایی خود را برای گل رز مولتی فلور نظارت یا بازرسی بصری کنید. حداقل هر ماه ژوئن و سپتامبر این کار را انجام دهید. همان طور که در بخش دوم، استراتژی های کنترل IPM برای گیاهان مهاجم خارجی بیان شد، پیشگیری یک کنترل فرهنگی با ارزش است. از کاشت و تشویق به کاشت این گونه خودداری کنید. آموزش دیگران (مثلاً مشتریان یا همسایگان) در مورد خطرات این آفت، کنترل فرهنگی دیگری است که ارزش بسیار بالایی دارد.

کنترل های مکانیکی

بکشید، حفاری کنید، درو کنید و برش دهید. گیاهانی را که به راحتی کشیده می شوند بیرون بکشید. اگر نمی توانید گل رز مولتی فلور را با دست بکشید (مراقب خارها باشید)، می توانید گیاه را بیرون بیاورید یا با ابزار آن را بیرون بیاورید. قلمه زدن بهاره یا اوایل تابستان رز مولتی فلورا رشد آن را کند می کند، اما ممکن است مانع از تولید گل، میوه و دانه نشود. قلمه زدن یا چمن زنی مکرر در یک چرخه ماهانه در کوتاه شدن رشد گیاه و جلوگیری از تولید میوه و دانه (توت) مؤثرتر خواهد بود.توصیه شده که برای بیشه های مستقر یا قدیمی، چمن زنی یا برش مکرر از ۳ تا ۶ بار در هر فصل رشد به مدت دو تا چهار سال، گسترش این گیاه را کنترل کرده و وجود آن را در منطقه چمن زنی کاهش می دهد. اگر تصمیم دارید انبوه های مستقر را دره کنید، لطفاً توجه داشته باشید که بذر گل رز مولتی فلورا دارای بانک بذر با ماندگاری بالایی است. همان طور که چمن زنی می کنید سطح نور خورشید را روی زمین افزایش می دهید و به جوانه زدن بذرهای بانک بذر کمک می کنید. بنابراین، ممکن است این آفت را برای مدت طولانی تری نسبت به آنچه در ابتدا پیش بینی می کردید، کنترل کنید. کنترل های مکانیکی را می توان در هر زمانی در طول سال انجام داد. با این حال، بهترین زمان، ماه های قبل یا در طول گلدهی است.

کنترل بیولوژیکی

هنوز هیچ حشره، کنه یا ارگانیسم بیماری در دسترس تجاری وجود ندارد که عامل کنترل بیولوژیکی مؤثر باشد. از بزها و گوسفندهای اهلی برای کنترل گل رز در شرایط کشاورزی استفاده می شود. دانه رز کالسید، Megastigmus aculeatus var. nigroflavus Hoffmeyer یک زنبور بومی ژاپن است، اما در ایالات متحده به عنوان یک حشره مفید طبیعی شناخته شده است. هم نر و هم ماده وجود دارد. کالسیدهای بذر گل رز ماده (Hymenoptera: Torymidae)در باسن گیاهان گل رز چند فلورا تخم می گذارند و لاروهای در حال رشد از دانه ها تغذیه می کنند که بلوغ و نمو بذر را مختل می کند و منجر به مرگ ومیر قابل توجهی از بذر رز مولتی فلورا می شود. بااین حال، گسترش این زنبور کند است. پیشنهاد می کند که با گذشت زمان، زنبور کالسید و بیماری روزت رز (RRD)به عنوان عوامل کنترل زیستی ترکیبی که به طور هماهنگ برای کنترل این آفت زای عجیب وغریب کار می کنند، همپوشانی خواهند داشت. RRD در بخش دوم، استراتژی های کنترل IPM برای گیاهان مهاجم عجیب وغریب ذکر شده است. RRD یک ویروس گیاهی است که باعث می شود عصاها تحت جارو جادوگر قرار گیرند و برگ ها لکه های موزاییکی بنفش تیره را نشان می دهند که منجر به مرگ آهسته گل رز چند فلور می شود.

این ترکیب کنترل زیستی ممکن است چندین دهه طول بکشد تا کاهش قابل توجهی در جمعیت گل رز چند فلورا رخ دهد. بودجه بیشتری برای تحقیق و آزمایش برای این عوامل کنترل زیستی به شدت موردنیاز است تا انتظارات موردنظر کارشناسان کنترل زیستی را ثابت کنند.

کنترل های شیمیایی

بهترین زمان برای هر گزینه کنترل درست قبل از گلدهی گیاه است. علاوه بر این، استفاده از علف کش ها در تیر، مرداد و تا اواسط شهریور حداکثر کنترل شیمیایی را به همراه دارد. در این ماه ها کربوهیدرات ها و سایر ترکیبات گیاهی از طریق فتوسنتز در برگ ها ساخته می شوند و برای ذخیره سازی از برگ ها به ریشه منتقل می شوند. این جریان رو به پایین از ترکیبات گیاهی به تسهیل انتقال علف کش برگی و کنده به ریشه در این ماه ها برای کشتن مؤثرتر کمک می کند. کنترل مکانیکی برش یا چمن زنی نیز به همین دلیل در این ماه ها بسیار مؤثر است. به عنوان مثال، زمانی که روی هر گیاهی را قطع می کنید، ریشه ها به طور طبیعی با افزایش رشد بیشتر (جوانه زدن)، کاهش ذخایر ریشه (کربوهیدرات ها و سایر ترکیبات رشد) و تحت فشار قرار دادن گیاه واکنش نشان می دهند. هر بار که قسمت بالایی را می برید، گیاه را مجبور به جوانه زدن می کنید که باعث کاهش ذخایر ریشه و ضعیف شدن گیاه می شود.

کنترل شیمیایی پیشنهادی در طی ماه های ژوئیه، آگوست و تا اواسط سپتامبر این است که گل رز چندگانه را تا یک اینچ از زمین برش دهید و بلافاصله با استفاده از برس رنگ یا اپلیکاتور اسفنجی، علف کش مستقیم گلایفوسیت را روی کنده تازه بریده شده بمالید. خلاصه قاتل پیچک سمی بسیار خوب کار می کند. کنترل شیمیایی پیشنهادی در ماه های مارس، آوریل، می و ژوئن این است که کنده را به ارتفاع (۶ تا ۱۲ اینچ) برش دهید و بگذارید جوانه بزند. سپس گیاه جوانه زده را در ماه های ژوئیه، آگوست یا اوایل سپتامبر به اندازه یک اینچ از زمین ببرید و با کنده با علف کش مستقیم گلایفوسیت بمالید.

اگر شما علاقه زیادی به گل و گیاه دارید و به سلامتی و شادابی آن ها اهمیت بسیاری می دهید، باید تغذیه آن ها را با کود سه بیست تأمین کنید. کود سه بیست تمامی کمبودها و نیازهای گیاه را رفع می کند و کمک به رشد و سلامت او می نماید. نیتروژنی که در کود سه بیست وجود دارد به عملیات فتوسنتز گیاه و کیفیت محصول کمک می کند، همچنین موجب افزایش بذر و میوه، رشد سریع تر شاخ و برگ گیاهان هم می شود.

کود سه بیست یکی از کودهای کامل محسوب می شود که برای گیاهان مورداستفاده قرار می گیرد. استفاده کردن از کود سه بیست برای گیاهان بسیار مفید است و به رشد آن ها کمک بسزایی می کند. کود سه بیست دارای ۲۰ درصد فسفات، ۲۰ درصد ازت و ۲۰ درصد پتاس می باشد. به این دلیل که ۲۰ در صد از هر کدام از این سه عنصر را در خود جای داده است به آن کود سه بیست می گویند. همراه کود سه بیست مواد غذایی میکرو هم به گیاه می رسد و رشد آن را بهبود می بخشد. از کود سه بیست می توانید برای تمامی محصولات باغی و زراعی که در حال رشد هستند استفاده کنید تا نتیجه عالی و کارکرد بهبوددهنده آن را مشاهده نمایید.

کود سه بیست به این دلیل که تمامی عناصر موردنیاز گیاه را در خود دارد و تغذیه گیاه را تأمین می کند، به کود کامل معروف است. به همین دلیل از کود سه بیست می توانید برای هر نوع گیاهی استفاده کنید و کمبودها و نیازهای گیاهان با این کود جبران می شود. مهم ترین عاملی که در روند صحیح عملیات فتوسنتز گیاهان نقش دارد فسفر است که به بهبود ریشه زایی و افزایش شکوفه های درختان و گل ها هم بسیار کمک می کند. همچنین وجود پتاس در کود سه بیست موجب می شود ک گیاهان زینتی گلدهی زودتری داشته باشند و میوه های آن ها رشد کند.

مقدار و زمان استفاده از کود سه بیست

مقدار لازمی که باید برای گیاهان از کود سه بیست مورداستفاده قرار دهید بیشتر به شرکتی که سازنده کود سه بیست است و دلایل متفاوت دیگر بستگی دارد و میزان استفاده برای هر گیاه با گیاهی دیگر تفاوت دارد. ولی باید گفت به طورکلی:

کود سه بیست برای گل های آپارتمانی و کاکتوس هایی که اندازه آن ها کمتر از یک وجب است مورداستفاده قرار می گیرد. استفاده از آن بدین صورت است که:

اول: در فصل بهار و تابستان به اندازه ای که گل رشد کرده است باید اندازه یک سوم و یا دو قاشق چای خوری در هر دو هفته ای یک بار به گل از کود سه بیست داده شود.

دوم: در فصل بهار و زمستان باید دیگر به کاکتوس ها از کود سه بیست داده نشود و گل ها هم هر دو ماه یک بار به همان اندازه دو قاشق چای خوری کود دهی شوند.

کود سه بیست برای گیاهانی که آپارتمانی هستند و کاکتوس هایی که در سایز متوسط رشد کرده باید به این صورت استفاده شود که:

اول: در فصل بهار و تابستان به اندازه ای که گل رشد کرده است هر دو هفته ای یک بار اندازه دو قاشق چای خوری از کود سه بیست داده شود.

دوم: در فصل زمستان و پاییز باید کود دهی به کاکتوس ها را متوقف کنید و برای گیاهان هم دو ماهی یک بار به همان اندازه دو قاشق چای خوری کود بدهید.

البته باید دقت داشته باشید که وقتی سایز آن ها بزرگ تر می شود، نیاز آن ها به مواد غذایی بیشتر می شود و برای حفظ سلامت آن ها باید نهایت دقت را داشته باشید، چرا که اگر اقدام اشتباهی را انجام دهید گیاه شما به طورکلی نابود می شود. بنابراین برای کود دهی به گیاهان وقتی ساز آن ها بزرگ تری شود باید با متخصصین گل و گیاه مشورت کنید.

میزانی که باید از کود سه بیست برای محصولات زراعی خود استفاده کنید بستگی به مساحت زمین و تعداد گیاهان شما دارد، ولی به طورکلی می توانید برای این محصولات زراعی خود اندازه ۱ و نیم تا ۲ کیلوگرم از این کود را تهیه کنید و سپس برای استفاده کردن از متخصصین مربوط به محصولات زراعی مشورت بگیرید تا در بهبود رشد گیاهان به شما کمک کنند.

همچنین میزانی که از این کود برای محصولات باغی مورداستفاده قرار می گیرد هم بستگی به اندازه و مساحت زمین شما دارد. البته نوع درخت هم در محصولات باغی بسیار متفاوت است، برخی از درختان کود بیشتری را می خواهند و برخی از درختان تغذیه خود را از دیگر عناصر موجود می گیرند و به مقدار کمی از این کود نیاز دارند. بنابراین برای محصولات باغی خود هم باید از متخصصین اموری که فعالیت و دانش آن ها مربوط به این نوع محصولات می باشد کمک بگیرید. باید دقت داشته باشید که بیشترین نیازی که درختان به کود سه بیست دارند از ۲۰۰ گرم تا ۵۰۰ گرم است.

علائم کمبود کود سه بیست در گیاهان

همان طوری که بیان نمودیم عناصر اصلی کود سه بیست، پتاس، فسفر و ازت است که هر کدام از این عنصرها نقش مهمی را در رشد گیاه ایفا می کنند. اگر به هر دلیلی گیاه شما، یکی از این عناصر را نداشته باشد دچار علائمی است که در ادامه بیان می کنیم.

اول: علائم کمبود ازت: کمبود ازت در گیاهان موجب زردی برگ های پیر می شود، رشد گیاه با افت شدیدی مواجه می شود و کم کم این زردی برگ ها به برگ های بالاتر هم سرایت پیدا می کند.

دوم: علائم کمبود پتاس: اگر گیاه کمبود پتاس داشته باشد، برگ های پایین آن زرد می شود و به آرامی می سوزد تا اینکه برگ های بالا را هم نابود می کند.. ج.د پتاس برای گیاه بسیار ضروری می باشد، چرا که کیفیت میوه های درختان و پروتئینی که در میوه وجود دارد به این عنصر بستگی دارد.

سوم: علائم کمبود فسفر: همچنین اگر گیاه دچار کمبود فسفر شود، برگ هایی که جوان هستند کوچک تر می شوند و جوانه انتهایی گیاه بسیار ضعیف می گردد. در نتیجه گیاه اصلاً رشد خوبی را سپری نمی کند و کم کم نابود می شود.

برای خرید کود سه بیست و سایر انواع کودها و دیگر محصولات کشاورزی به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرمایید.

همچنین از راه های زیر نیز می توانید محصولات ما را ملاحظه و خرید نمایید:

۱- مراجعه به صفحه اینستاگرامی به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به کانال تلگرامی به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبایل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

فضولات دامی از قرن ها پیش به عنوان کود مورداستفاده قرار می گیرند که در این بین کود مرغی به دلیل داشتن مقدار بالای نیتروژن یکی از مطلوب ترین کودهای آلی شناخته شده است. کود دامی و مرغی از منابع کودهای آلی هستند که استفاده از آن ها در نظام های مدیریت پایدار خاک مرسوم است. این کودها باعث اصلاح ویژگی های فیزیکی، شیمیایی و میکروبی خاک می شوند. درصد نیتروژن کود گاوی بیشتر از کود گوسفندی است ولی درصد فسفر و پتاسیم کود مرغی از کودهای گاوی و گوسفندی بیشتر است.

کود مرغی موجب اصلاح فعالیت بیولوژیکی، کشت و کار و خواص شیمیایی خاک می شود. مقدار سه تن کود مرغی تازه معادل ۵۰ کیلوگرم سولفات پتاسیم، ۱۰۰ کیلوگرم سوپر فسفات تریپل و ۵۰ تا ۱۰۰ کیلوگرم اوره می باشد. کود مرغی ترکیب شیمیایی بسیار متفاوت نسبت به سایر کودهای حیوانی دارد. این بدان علت است که در کود مرغی مقادیر نسبتاً زیاد اسید اوریک و سایر اورئیدها وجود دارند. این مواد از اَشکال مختلف اوره هستند و برای گیاهان زراعی می توانند به وسیله جذب از خاک و ورود به داخل بافت گیاه بسیار سمی باشند. کود مرغی تازه حدود ۷۰ درصد رطوبت دارد. کود مرغی اگر به درستی نگه داری و به مزرعه منتقل و مصرف شود، کود بسیار باارزشی می باشد.

مزایای استفاده از کود مرغی

 کود مرغی به عنوان منبع تغذیه برای سبزی ها باعث ایجاد یک خاک مناسب برای رشد آن ها خواهد شد.

 بعد از استفاده می بینید که سبزی ها شما رشد بیشتری داشته و سالم تر خواهند بود.

 در بین کودهای حیوانی کود مرغی بیشترین خواهان را برای کاربرد در سبزی ها دارد.

 کود مرغ برای کشت سبزی ها فوق العاده است اما چیزهایی هست که باید در مورد آن بدانید تا آن را درست مصرف کنید.

 کود مرغی میزان بالایی نیتروژن داشته و همچنین منبع مناسبی از پتاسیم و فسفر است.

 وجود درصد بالایی از نیتروژن و تعادل عناصر غذایی باعث شده که کود مرغی بهترین کود حیوانی در نظر گرفته شود.

 اما میزان بالای نیتروژن در کود مرغی درصورتی که به درستی کمپوست نشده باشد برای گیاه خطرناک است.

 کود مرغی خام می تواند باعث سوختگی و مرگ گیاه شود.

شرایط نگه داری کود مرغی

نگه داری توده کود مرغی در فضای باز و در معرض باد و باران موجب هدر رفتن نیتروژن آن به شکل گاز آمونیاک می شود. بوی تند متصاعد شده از کود مرغی در واقع حاصل تصعید از گاز آمونیاک است که در نتیجه ارزش غذایی کود مرغی از نظر نیتروژن کاهش می یابد. برای کاهش خروج گاز آمونیاک و بوی تند کود مرغی و کاستن تلفات آبشویی فسفر و عناصر غذایی کم مصرف و خارج شدن این عناصر از دسترس ریشه گیاه، کود مرغی را با مصرف سولفات آلومینیوم اصلاح می کنند. برای حفظ نیتروژن کود مرغی و کاهش بوی گاز آمونیاک و تلفات نیتروژن، کود سوپر فسفات تریپل به مقدار ۵۰ کیلوگرم به ازای هر تن کود مرغی استفاده می شود. فسفات با آمونیوم کود مرغی ترکیب شده و از هدر روی نیتروژن مرغی جلوگیری می کند. کمپوست کردن کود مرغی با گوگرد نه تنها آلودگی زیست محیطی مربوط به کود مرغی را کاهش می دهد بلکه موجب افزایش تأثیر زراعی آن نیز می شود. با کمپوست کردن کود مرغی محصولی به دست می آید که حمل ونقل و کاربرد آن راحت تر انجام می گیرد.

طرز تهیه کمپوست از کود مرغی

کمپوست کردن کود مرغی ساده است. درصورتی که صاحب مرغ هستید می توانید از بستر آن ها برای این منظور استفاده کنید. قدم دوم این است که بستر استفاده شده توسط مرغ ها را برداشته و داخل مخزن کمپوست قرار دهید. مرتباً و به طور کامل آن را خیس کنید و هر چند هفته آن را به هم بزنید تا با آن هوارسانی کنید. به طور متوسط حدود ۶ تا ۹ ماه طول می کشد تا کمپوست به درستی آماده شود. زمان دقیق آماده شدن کمپوست بستگی به شرایطی دارد که کمپوست تحت آن شرایط آماده می شود. درصورتی که از انجام درست کار مطمئن نیستید می توانید ۱۲ ماه صبر کنید تا کمپوست به طور کامل آماده شود. فرایند کمپوست سازی به پایان رسید می توانید از آن استفاده کنید به این صورت که به طور یکنواخت آن را در سطح خاک باغ پخش کنید. می توانید برای اینکه از یک بیل یا یک چنگک استفاده کنید.

تعیین مقدار مصرف کود مرغی

بهترین روش در تعیین مقدار مصرف کود مرغی در هر هکتار انجام تجزیه فیزیک و شیمیایی کود مرغی می باشد. در این تجزیه مقدار عناصر غذایی موجود در این کود و خواص شیمیائی آن مخصوصاً pH مشخص می شود. مقدار مصرف آن با توجه به تجزیه کود مرغی و آزمون خاک زراعی تعیین می شود.

زمان و نحوه مصرف کود مرغی

در فصول مختلف سال کود مرغی را در مزارع مصرف می کنند. با مصرف آن در فصل پائیز بیشترین زمان برای تجزیه کود مرغی و آزادسازی عناصر غذایی موجود در آن فراهم می گردد. کاربرد کود مرغی در فصل پائیز به منظور جلوگیری از هدر رفتن نیتروژن در خاک های با بافت سبک توصیه نمی شود. کاربرد آن در فصل بهار برای هدر روی نیتروژن در مزرعه فرصت کمی وجود دارد. به هرحال مصرف آن در فصل بهار، انجام عملیات زراعی و کاشت را به تأخیر می اندازد و می تواند موجب افزایش فشردگی خاک شود. در بیشتر مواقع کود مرغی را در فصول تابستان و زمستان مصرف می کنند. هنگام مصرف کود مرغی قبل از کاشت، مخلوط کردن کامل آن با خاک به وسیله شخم زدن خاک برای اجتناب از قرار گرفتن بذور در محل دارای کود مرغی به شدت توصیه می شود. چون امکان دارد بذور گیاهان زراعی در اثر سمیت آمونیاک موجود در این کود جوانه نزنند و یا گیاهچه حاصل از آن ها از بین بروند. تقریباً ۶۵ تا ۵۰ درصد نیتروژن موجود در قسمت آلی کود مرغی برای گیاهان هر ساله قابل استفاده است. بعد از مصرف کود مرغی تقریباً ۲۰ درصد نیتروژن کل آن برای گیاهان زراعی در سال دوم و حدود ۵ تا ۱۰ درصد آن در سال سوم قابل استفاده است.

مصرف صحیح و پخش درست کود مرغی در سطح مزرعه به منظور حداکثر استفاده از ارزش کود مرغی و قرار گرفتن عناصر غذایی آن به یک اندازه برای گیاهان زراعی مهم می باشد. مقدار تلفات نیتروژن کود مرغی پس از پخش در سطح مزرعه به فاصله زمانی مصرف و اختلاط آن با خاک بستگی دارد. اختلاط آن با خاک در طی مدت ۱۲ ساعت پس از پخش کود مرغی برای به حداکثر رساندن بازدهی نیتروژن بسیار مطلوب است. کود مرغی نیز غنی از مواد و عناصر غذایی می باشد. عناصر موجود در این کود چه به شکل جامد و چه مایع قابل استفاده برای گیاه می باشند. کلسیم، منیزیم، سدیم و عناصر دیگر موجود در فضولات مرغی موجب تقویت خاک و در نتیجه افزایش محصول خواهد شد. این کود همچنین باعث افزایش قابلیت نگه داری رطوبت و افزایش تهویه در خاک شده و از فرسایش خاک جلوگیری می کند. این کود همچنین فعالیت بیولوژیکی خاک را افزایش می دهد.

برای خرید کود مرغی و سایر انواع کودها و دیگر محصولات کشاورزی به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرمایید.

همچنین از راه های زیر نیز می توانید محصولات ما را ملاحظه و خرید نمایید:

۱- مراجعه به صفحه اینستاگرامی به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به کانال تلگرامی به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبایل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

کود نیتروژن یکی از کودهای مهم برای رشد گیاهان به حساب می آید. نیتروژن نقش حیاتی و اساسی در رشد گیاه و ایجاد شاخ و برگ سالم دارد. کود نیتروژن ماده معدنی و آلی است که حاوی نیتروژن است و برای بهبود عملکرد به خاک اعمال می شود. کود نیتروژن یکی از عوامل اصلی برای بهبود کشت در غلات است. کود نیتروژن به دلیل ارزانی و کارایی بسیار در بهبود کشت و دسترسی آسان به آن، در سال های اخیر بسیار مورداستفاده کشاورزان قرار می گیرد.

مقدار کود نیتروژن مستقر شده به ترکیب خاک بستگی دارد که در آن گیاهان کشت می شوند. محتوای نیتروژن کافی در خاک، به طور مستقیم بر رشد و نمو گیاهان تأثیر می گذارد. کمبود کود نیتروژن در گیاهان می تواند با ظاهر آن مشخص شود: برگ ها کوچک تر می شوند، رنگ را از دست می دهند یا زرد می شوند، سریع می میرند، رشد و رشد سریع رشد می کند و شاخه های جوان رشد می کنند.

اثر کود نیتروژن به شکل نیترات پتاسیم در گیاهان، بهبود کیفیت و افزایش میزان محصول می باشد. پس از لقاح، پالپ میوه ها و انواع توت ها به طور کامل با قند میوه اشباع می شود و اندازه میوه ها افزایش می یابد. اگر شما در مرحله تخم گذاری تخمدان ها پانسمان کنید، پس ازآن میوه عمر مفید میوه را افزایش می دهد، آن ها دیگر ظاهر اولیه، سلامت و طعم خود را حفظ خواهند کرد

 اگرچه کود نیتروژن به صورت شیمیایی حاوی نیتروژن در بازار موجود هستند و می توان آن ها را خرید اما اگر به باغبانی علاقه مند باشید روش های ارگانیک و طبیعی هم وجود دارد که می توان از آن ها کود نیتروژن موردنیاز گیاه را استخراج کرد. این روش بر پایه دانستن عناصر وجودی محصولات طبیعی قابل مخلوط شدن در خاک است که بتوان با آن ها کود نیتروژن تولید کرد.

مراحل انجام تولید کود نیتروژن

عنصر نیتروژن یکی از مهم ترین عناصر غذائـی موردنیاز گیاهان است. در اینجا به شما چگونگی تولید کود نیتروژن به روش کمپوست را به شما آموزش می دهیم.

یک) کمپوست درست کنید

کمپوست چیزی غیر از مواد آلی و ارگانیک تجزیه شده نیست. مقدار متوسطی کمپوست حاوی مواد مغذی مفید از جمله پتاسیم، فسفر و نیتروژن است. باکتری های موجود در کمپوست مواد را به آمونیوم تجزیه می کنند، سپس به طور طبیعی توسط سایر باکتری ها به نیترات تبدیل می شود که گیاهان می توانند آن را از طریق ریشه جذب کنند. کمپوستی که از مواد نیتروژن دار مانند سبزی ها آبدار و میوه ها درست شده باشد بیشترین مقدار نیتروژن نسبت به بقیه کمپوست ها در خاک تولید می کند.

دو) ترکیب با پودر خون

برای تهیه کود نیتروژن کودهایی که مواد خود را در خاک سریع آزاد می کنند را با دوز مناسبی پودر خون ترکیب کنید. کنجاله خون یک محصول ارگانیک است که از خون خشک تهیه می شود و سیزده درصد آن را نیتروِژن تشکیل می دهد که میزان قابل توجهی است. می توانید پودر خون را روی سطح بالایی خاک بپاشید یا اینکه در آب بریزید و با آن خاک را آبیاری کنید. کنجاله خون به دلیل سرعت عمل بالا منبع خوب نیتروژن برای کاهو و ذرت محسوب می شود. کنجاله خون به مانند یک کاتالیزور در اجزا کمپوست رفتار می کند زیرا روند تجزیه را تسریع می بخشد.

سه) پودر خرچنگ، کنجاله پر یا چرمی

اگر می خواهید از کودهایی که مواد خود را در خاک آهسته آزاد می کنند استفاده کنید از پودر خرچنگ، کنجاله پر یا چرمی استفاده کنید. این محصولات به ترتیب از خرچنگ آسیاب شده، پرها و چرم پوست گاو ساخته شده اند و هر کدام حاوی مقدار مناسبی کود نیتروژن هستند. این اجزا همه با سرعت خیلی کم تجزیه می شوند و برای گیاهانی که نیاز سریع به کود نیتروژن دارند به موقع و به مقادیر کافی نیترات قابل استفاده فراهم نمی کنند. بااین حال از آنجا که در طول فصل رشد می توانند به طور ثابتی نیتروژن تولید کنند می توان از آن ها در مخلوط کودها و کمپوست ها استفاده کرد.

چهار) چوب و خاک های بیولوژیک را هم می توانید استفاده کنید

خاک بایو تصفیه شده، خاک اره، تراشه های چوب و لجن فاضلاب (که قبلاً تصفیه شده باشند) همگی حاوی نیتروژن هستند و در کودهای ازته مورداستفاده قرار می گیرند. البته بایو خاک های مطمئن و کنترل شده استفاده کنید در غیر این صورت، ضرر این محصولات بیشتر از سود بالقوه ای است که می توانند برسانند. علاوه بر این چون به آرامی تجزیه می شوند و نیتروژن کمی دارند حتی منبع کافی کود نیتروژن هم محسوب نمی شوند. با اینکه کودهای خاک بایو بهترین انتخاب نیستند اما مواد مغذی موردنیاز به خاک اضافه می کند. تراشه چوب هم باعث نگه داشتن مستحکم ریشه در خاک می شود.

برای خرید کود نیتروژن و سایر انواع کودها و دیگر محصولات کشاورزی به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرمایید.

همچنین از راه های زیر نیز می توانید محصولات ما را ملاحظه و خرید نمایید:

۱- مراجعه به صفحه اینستاگرامی به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به کانال تلگرامی به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبایل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

کود فسفر چیست؟

 P متعلق به خانواده نیتروژن (گروه ۱۵ جدول تناوبی) است. این ماده به عنوان یکی از عناصر جهت رشد و نمو گیاهان لازم و ضروری است. رشد جمعیت و نیاز بشر به غذا، اهمیت این کودها را در سال های اخیر بسیار بیشتر نموده است. در این مقاله با کود فسفر بالا (مایع و جامد) چگونگی مصرف و خواص آن ها، بهترین منابع آن برای خاک، علائم ظاهری کمبود P و مکانیسم کمبود در گیاهان بیشتر آشنا خواهید شد.

فسفر طبیعی در خاک

مقدار کل P در اکثر خاک های سطحی کم و میزان آن در خاک بسیار متغیر است. این مقدار با میانگین خاک ۱۴/۰ درصد نیتروژن و ۰٫۸۳ درصد پتاسیم در خاک مقایسه می شود. این عنصر در خاک ها به صورت ارگانیک و به صورت غیر ارگانیک (معدنی) یافت می شود و محلول آن در خاک کم است. بین فاز جامد در خاک و فاز محلول خاک تعادل وجود دارد. گیاهان تنها می توانند بخش حل شده در محلول خاک را به خود اختصاص دهند و از آنجا که بیشتر فسفر خاک در ترکیبات شیمیایی پایدار وجود دارد، فقط مقدار کمی فسفر در هر زمان معین در دسترس گیاه است. بعد از جذب مقدار موجود در محلول خاک توسط ریشه گیاهان، جهت برقراری تعادل این ماده از فاز جامد به فاز محلول وارد می شود.

انواع ترکیبات موجود در خاک

ترکیبات موجود بیشتر توسط pH خاک و با توجه به نوع و میزان مواد معدنی موجود در خاک تعیین می شود. ترکیبات معدنی P معمولاً حاوی آلومینیوم، آهن، منگنز و کلسیم است. در خاک های اسیدی این ماده تمایل به واکنش با آلومینیوم، آهن و منگنز دارد، درحالی که در خاک های قلیایی تمایل واکنش بیشتر با کلسیم است. دامنه بهینه pH برای حداکثر در دسترس بودن ۶٫۰-۷٫۰ است. در بسیاری از خاک ها تجزیه مواد آلی و باقیمانده محصولات زراعی به مقدار فسفر موجود در خاک کمک می کند.

عوامل مؤثر بر میزان موجود در خاک

 نوع ماده تشکیل دهنده خاک

 درجه هوازدگی و فرسایش

 شرایط آب و هوایی

 میزان استفاده از کود و برداشت محصول

عوامل مؤثر بر قابلیت دسترسی در خاک

 PH خاک

 حداکثر در دسترس بودن این عنصر عموماً در محدوده pH 6 تا ۷ رخ می دهد

تغذیه متعادل محصولات زراعی

 منابع کافی از سایر مواد مغذی گیاهی باعث افزایش جذب این عنصر از خاک می شود. استفاده از اشکال ازت آمونیومی با P باعث افزایش جذب آن از کود در مقایسه با استفاده از کود فسفر به تنهایی یا استفاده از کودهای N و P به طور جداگانه می شود.

 مواد آلی خاک

خاک هایی که دارای مواد آلی بالای می باشند حاوی مقادیر قابل توجهی P آلی هستند و می تواند آن را برای رشد گیاه فراهم کند.

 نوع رس خاک

ذرات رسی تمایل دارند که فسفر را در خاک حفظ یا ثابت کنند. در نتیجه خاک های ریز بافت مانند خاک های لومی رسی دارای ظرفیت تثبیت بیشتری نسبت به خاک های شنی و درشت هستند.

 زمان بندی استفاده از کود فسفر

 تثبیت P خاک با زمان تماس بین بخش محلول و ذرات خاک افزایش می یابد. در نتیجه استفاده کارآمدتر از کود فسفر بالا به طورکلی اندکی قبل از کاشت محصول حاصل می شود.

 دما، تخلخل، رطوبت و تراکم خاک

جذب این عنصر توسط گیاه با دمای پایین و هوادهی ضعیف خاک کاهش می یابد. رطوبت بیش از حد خاک یا تراکم خاک باعث کاهش اکسیژن خاک و کاهش توانایی ریشه های گیاه در جذب آن از خاک می شود. تراکم باعث کاهش فضای منافذ و در نتیجه هوادهی در ناحیه ریشه می شود.

فسفر در گیاه

این عنصر در همه سلول های زنده گیاهی و حیوانی وجود دارد و جزء عناصر ضروری برای رشد گیاه است به گونه ای که هیچ عنصر دیگری نمی تواند جایگزین آن شود. فسفر برای رشد ریشه بسیار مهم است ازاین رو سالانه باید قبل از کاشت یا در زمان کاشت محصولات زراعی در منطقه ای که بذر جوانه می زند بکار رود. چون که فسفر در خاک متحرک نیست و برای جذب باید در تماس با سیستم ریشه باشد. از جمله عوامل اصلی جهت در دسترس بودن میزان فسفر بالا در خاک برای گیاهان شامل: غلظت یون فسفات در محلول خاک و توانایی خاک جهت باز گرداندن آن به محلول خاک در هنگام برداشت توسط ریشه گیاه است که اصطلاحاً ظرفیت بافری خاک گفته می شود.

گیاهان فسفر را از محلول خاک به صورت یون HPO4-2 یا H2PO-4. جذب می کنند نسبت جذب این دو شکل توسط pH خاک تعیین می شود، در pH بالاتر خاک، بیشتر HPO4-2 را جذب می کند. از آنجا که غلظت P در محلول خاک کم است، گیاهان اکثراً از جذب فعال در برابر شیب غلظت استفاده می کنند (غلظت P در ریشه ها نسبت به محلول خاک بیشتر است).

نقش فسفر در گیاه

 فسفر جزئی از ساختار اسید نوکلئیک پیچیده گیاهان است که سنتز پروتئین را تنظیم می کند. بنابراین، P در تقسیم سلولی و رشد بافت جدید بسیار مهم است.

 وجود در ساختار دیواره سلولی گیاهان

 نقش در گرفتن و تبدیل انرژی خورشید به ترکیبات گیاهی

 ساختارهای DNA و RNA توسط پیوندهای P به هم مرتبط هستند.

 غلظت فسفر ریشه باعث برقراری تعادل عناصر کم مصرف در برگ می شود

 توسعه و تحریک شدن ریشه

 افزایش ساقه و استحکام ساقه

 شکل گیری گل و تولید بذر

 یکنواخت تر و زودرس تر شدن محصول

 بهبود در کیفیت محصول

 افزایش مقاومت در برابر بیماری های گیاهی

علائم کمبود در گیاه

رشد گیاهان در شرایط کمبود P بسیار کم است و گیاهان غالباً دارای رنگ غیرطبیعی سبز تیره هستند. در اوایل بهار در خاک های که دارای کمبود هستند، قند موجود در گیاهان می توانند رنگ دانه های آنتوسیانین را جمع کرده و باعث ایجاد رنگ بنفش مایل به قرمز شوند. لازم به ذکر است که این علائم کمبود شدید هستند و محصولات ممکن است بدون اینکه کمبودهای مشخصی نشان دهند به خوبی به کاربرد کود فسفر بالا پاسخ دهند. به طورکلی علائم کمبود شامل رشد کم رنگ و رنگ بنفش تیره برگ های مسن تر، کاهش گلدهی و پیشرفت سیستم ریشه است. در بیشتر گیاهان این علائم هنگامی ظاهر می شوند که غلظت در برگ ها کمتر از ۲/۰ درصد باشد.

موارد شباهت کمبود P با N

 رشد قسمت هوای و ریشه هر دو کند یا متوقف می شود. برگ ها کوتاه، باریک و نازک می شوند.

 ظهور شکوفه و جوانه برگی کم می شود.

 جوانه های کناری ممکن است به خواب بروند یا از بین بروند.

این علائم بین N و P مشترک می باشند علت شباهت کمبود N و P در گیاه ممکن است به علت شباهت فعالیت های این دو عنصر در گیاه باشد به گونه ای که هر دو عنصر نقش اساسی در متابولیسم گیاهی دارند.

روش های تشخیص دقیق کمبود

 آنالیز خاک

 آنالیز گیاه

 مشاهده علائم ظاهری

 روش تولید کودهای فسفاته

کود فسفر از سنگ فسفات ساخته می شوند که در بعضی مواد به دلیل هزینه های تولید و حمل ونقل به صورت خاک فسفات مستقیم مورداستفاده قرار می گیرد. در فرآیند تولید از ترکیب سنگ فسفات (آپاتیت) با اسید سولفوریک سوپر فسفات ساده که حدود ۹۰ ۸۵ درصد محلول در آب است تولید می شود.

از واکنش اسید فسفریک با آپاتیت سوپر فسفات تریپل (TSP) و با آمونیاک مونوآمونیوم فسفات (MAP) و دی آمونیوم فسفات (DAP) تولید می شود و در صورتی که بتوان اسید فسفریک را گرم کرد تا آب موجود در آن خارج شود و با آمونیاک واکنش دهد پلی فسفات آمونیوم تولید می شود. استفاده بی رویه از کود فسفر باعث اختلال در جذب سایر عناصر ازجمله آهن، روی و منگنز می شود.

در کود فسفر میزان درصد P به صورت درصد فسفو پنت اکسید (P2O5) بیان می شود که برای به دست آوردن میزان درصد P از ضریب ۰٫۴۳۷ استفاده می شود. مثال کود کامل ۱۲٫۲۴٫۱۲ که حاوی ۲۴ درصد P2O5 است حاوی ۱۰٫۵ درصد P است.

 ۱۰٫۵=۰٫۴۳۷ * ۲۴

راهکارهای بهبود استفاده از کود فسفر در خاک

 اصلاح خصوصیات خاک سطحی

 مدیریت خاک سطحی

 مدیریت منابع فسفاته

 بهینه سازی استفاده از کود فسفر

 از طریق زمان بندی مناسب و مقدار اقتصادی که معمولاً این کودها را به صورت ردیفی در هنگام کاشت محصول و یا به صورت پخش در سطح خاک هنگام شخم بکار می روند.

دلایل استفاده بهینه از این کودها

 منبعی که کود فسفر از آن تولید می شوند (سنگ فسفات و خاک فسفات) بسیار محدود و تجدیدناپذیر است بنابراین باید از کود P به طور مؤثری استفاده شود.

 در کشورهای در حال توسعه که به افزایش تولید مواد غذایی جهت بهبود معیشت مردم توجه ویژه ای دارند، حفظ و بهبود وضعیت این عنصر در خاک برای رشد محصولات غذایی موردنیاز از اهمیت بالایی برخوردار است.

 مصرف بی رویه از کود فسفر بالا در خاک (کودهای شیمیایی و کودهای آلی) یکی از دلایل عمده آلودگی آب های سطحی به این عنصر است که این عامل باعث ایجاد خسارات جبران ناپذیری به محیط زیست می شود.

نکات قابل توجه

در هنگام کاشت بذر حتماً کود فسفر را در نزدیک آن به خاک اعمال کنید. این کار در خاک های با فسفر پایین می تواند بسیار مفید باشد. در صورتی که خاک شما از میزان فسفر پایینی برخوردار است و کود را بر روی خاک پخش می کنید، احتمال جذب این عنصر توسط گیاه بسیار پایین تر می باشد.

پیش از استفاده از این کود فسفر می توانید آهک را به خاک های اسیدی اعمال کنید تا pH خاک را تا حدودی افزایش دهد. زمانی که pH به بالاتر از ۵ برسد، آلومینیوم موجود در خاک کاهش می یابد و در نتیجه فسفر با آلومینیوم خاک وارد واکنش نمی شود و بیشتر در دسترس گیاه قرار خواهد گرفت.

P می تواند به سرعت با آهن و آلومینیوم موجود در خاک به خصوص زمانی که pH پایین تر از ۵ است واکنش دهد و آن را از دسترس گیاه خارج نماید. در نتیجه قلیایی نمودن خاک یکی از نکاتی است که برای در دسترس پذیرتر نمودن این عنصر برای گیاه باید همواره به آن توجه نمود.

pH نکته ای است که همواره باید در هنگام استفاده از این کودها به آن ها توجه نمود. بهترین pH برای جذب این عنصر توسط گیاهان در حدود ۶٫۵ الی ۷ گزارش شده است. در pH های بالاتر از ۷ نیز فسفات های کلسیم تشکیل می شود که مانع از جذب این عنصر برای گیاه می شوند.

برای خرید کود فسفر و سایر انواع کودها و دیگر محصولات کشاورزی به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرمایید.

همچنین از راه های زیر نیز می توانید محصولات ما را ملاحظه و خرید نمایید:

۱- مراجعه به صفحه اینستاگرامی به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به کانال تلگرامی به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبایل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

کود پتاس یکی از مهم ترین منابع تأمین عنصر پتاسیم در گیاهان محسوب می شود. عنصر پتاسیم نظیر سایر ریزمغذی ها یکی از مهم ترین عناصر میکرو گیاهان است. این عنصر ارزشمند بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیک گیاهان را هدایت می کند هرچند که در مقادیر کم موردنیاز گیاهان است. گیاهان در کمبود پتاسیم مقاومت خودشان را به تنش ها، آفات و بیماری ها از دست می دهند همچنین با این کمبود پتاسیم فرآیندهای مهمی نظیر تنفس سلولی، فتوسنتر، تبخیر و تعرق دچار اختلال می گردد. بنابراین شناخت علائم کمبود عنصر پتاسیم و رفع نیاز گیاه در اولویت برنامه تغذیه زارعین و گلخانه داران قرار خواهد گرفت.

پتاس چیست؟

پتاس نمکی غنی از پتاسیم است که از رسوبات زیرزمینی که میلیون ها سال پیش از تختخواب های دریایی تبخیر شده استخراج شده است. پتاسیم یک عنصر اساسی برای زندگی گیاهان، حیوانات و حیوانات است. اصطلاح پتاس به گروهی از مواد معدنی و مواد شیمیایی پتاسیم اطلاق می شود. این ترکیب، کلرید پتاسیم، یک نیروی مسلط در بازار جهانی پتاس است.

پتاسیم یک عنصر مهم است زیرا وقتی کمبود پتاسیم در خاک وجود دارد، از کود پتاس برای کمک به افزایش عملکرد محصولات زراعی و بهبود کیفیت گیاه استفاده می شود. پتاسیم گیاهان را از درجه حرارت شدید محافظت می کند. این گیاه به گیاهان در مبارزه با استرس و بیماری کمک می کند و از آفات مانند علف های هرز و حشرات جلوگیری می کند.

اهمیت پتاسیم در کشاورزی

پتاسیم در کشاورزی و باغداری خاک بسیار مهم است. به عنوان ماده تشکیل دهنده کودهای مصنوعی استفاده می شود. به نظر می رسد کود پتاس باعث افزایش عملکرد محصول، تولید غلات غنی از نشاسته و پروتئین گیاهان می شوند. علاوه بر این، کودهای پتاسیم ممکن است به بهبود ایمنی گیاهان نسبت به تغییرات آب وهوا، بیماری ها و نماتدها کمک کند. پتاسیم بیشتر در هیدروپونیک برای بهبود رشد ریشه و تقویت تحمل به خشکی مورداستفاده قرار می گیرد. همچنین ساختمان سلولز را تقویت کرده و در نتیجه مسکن را کاهش می دهد

کود پتاس به گیاهان در مقابل استرس، آفات و بیماری ها کمک می کند. علاوه بر نقش اساسی در فرآیندهای متابولیک گیاهان، پتاسیم، در صورت تهیه کافی، به گیاهان کمک می کند ترکیبات دفاعی تولید کنند که به آن ها در مبارزه با آفات کمک می کند. غلظت کافی پتاسیم در گیاهان همچنین سلول ها و بافت ها را سخت می کند، در برابر نفوذ عوامل بیماری زا و آفات حشرات و ترمیم هرگونه بافت آسیب دیده. تأمین منابع کافی پتاسیم به محصولات زراعی بهترین راه برای کاهش نیاز آن ها به درمان های کنترل آفات است.

پتاسیم و تغذیه متعادل گیاهان زراعی

برای به دست آوردن حداکثر پاسخ به کود پتاس، منابع کافی برای سایر مواد مغذی گیاه موردنیاز است. با این حال، چندین رابطه منحصربه فرد بین پتاسیم و سایر مواد مغذی وجود دارد. لقاح با پتاسیم بالا می تواند میزان منیزیم موجود در گیاه را کاهش دهد و ممکن است منجر به کمبود منیزیم محصولات زراعی که در خاک هایی تولید می شوند که از نظر منیزیم کم هستند، شود. این مشکل اغلب با محصولاتی که در خاک های شنی رشد می کنند، به ویژه در خاک های دشت ساحلی جنوب ایالات متحده آمریکا روبرو می شویم.

برعکس، محصولات زراعی که در خاک های منیزیم پر از منیزیم رشد می کنند، می توانند دچار کمبود پتاسیم شوند، به خصوص اگر خاک های دارای فسفر بالا و پتاسیم کم باشند. این مشکل به ویژه در خاک های دشت سیل رودخانه می سی سی پی شدید است. شستشوی پتاسیم در خاک های اسیدی و شنی ممکن است با آهک زدن خاک به pH 6.2 تا ۶٫۵ کاهش یابد. با این حال، کاربردهای زیاد سنگ آهک به خاک کم پتاسیم ممکن است کمبود پتاسیم محصولات زراعی را که در آن خاک ها رشد می کنند، القا کند.

عملکرد پتاسیم در گیاهان

پتاسیم در اصل نقش مهمی در فرآیندهای فیزیولوژیکی گیاه دارد. بنابراین برای رشد مناسب و تکثیر در گیاهان در مقادیر زیادی موردنیاز است. این ماده پس از نیتروژن بسیار مهم است زیرا مواد مغذی موردنیاز گیاهان است. همچنین به دلیل عامل مؤثر در تعدادی از فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی موجود در گیاهان، ماده مغذی با کیفیت نامیده می شود. در اینجا دلیل پتاسیم در گیاهان مهم است:

پتاسیم تنظیم باز و بسته شدن روزنه ها را انجام می دهد بنابراین جذب دی اکسید کربن را تنظیم می کند بنابراین باعث افزایش فتوسنتز می شود.

این ماده باعث فعال شدن آنزیم های مهم بیوشیمیایی برای تولید آدنوزین تری فسفات می شود انرژی برای سایر فرایندهای شیمیایی و فیزیولوژیکی مانند دفع مواد زائد در گیاهان تأمین می کند.

این ماده درآب و سایر نمک ها در بافتهای گیاهی و سلول ها نقش دارد.

پتاسیم همچنین پروتئین و نشاسته را در گیاهان تسهیل می کند.

آنزیم های مسئول عملکردهای خاص را فعال می کند.

کود پتاسیم باعث افزایش محصول می شود زیرا:

رشد ریشه را افزایش داده و تحمل به خشکی را بهبود می بخشد.

سلولز ساخته و مسکن را کاهش می دهد.

حداقل ۶۰ آنزیم درگیر در رشد را فعال می کند.

کمک به فتوسنتز و تشکیل مواد غذایی.

به انتقال قندها و نشاسته ها کمک می کند.

غلات غنی از نشاسته تولید می کند.

پروتئین گیاهان را افزایش می دهد.

باعث حفظ تورگور، از بین رفتن آب و پژمردگی می شود.

به عقب ماندگی در گسترش بیماری های زراعی و نماتد کمک می کند.

جذب پتاسیم توسط محصولات زراعی:

زمان جذب پتاسیم با گیاهان مختلف متفاوت است. با این حال، گیاهان به طورکلی اکثر پتاسیم خود را در مرحله رشد زودرس نسبت به نیتروژن و فسفر جذب می کنند.

آزمایش های مربوط به جذب پتاسیم توسط ذرت نشان داد که ۷۰ تا ۸۰ درصد با زمان ابریشم جذب می شود و ۱۰۰ درصد آن نیز سه تا چهار هفته پس از ابریشم جذب می شود. انتقال پتاسیم از برگ و ساقه به دانه بسیار کمتر از فسفر و ازت بود. مدت زمان تشکیل دانه ظاهراً برای تأمین پتاسیم مهم نیست.

جذب پتاسیم

در دسترس بودن و جذب زیاد پتاسیم توسط گیاهان از خاک با عوامل مختلفی متفاوت است. میزان تنفس توسط گیاهان تا حد زیادی عامل تعیین کننده جذب مناسب و انتقال پتاسیم توسط گیاهان است. جذب آن به انرژی کافی بستگی دارد. پتاسیم نقش مهمی در محل قرارگیری مواد مغذی اساسی، آب و سایر مواد موجود در ریشه از طریق ساقه به برگ ها دارد. همچنین از طریق کودهایی به شکل کا ۲ او تهیه می شود.

بافتهای گیاهی فرم موجود در این کودها را تجزیه و تحلیل کرده و آن را به شکل زیستی بیشتری تبدیل می کنند. به شکل یون های پتاسم جذب می شود. این پتاسیم قابل تعویض است زیرا می توان آن را با سایر یون های مثبت (کاتیون ها) مانند هیدروژن، کلسیم و منیزیم جایگزین کرد. این مبادله به سرعت و به دفعات اتفاق می افتد. پتاسیم موجود در محلول خاک ممکن است توسط گیاه جذب شود یا با آبشویی از خاک از بین برود به خصوص در خاک های شنی و درشت.

علائم کمبود پتاسیم

پتاسیم یک عنصر بسیار متحرک در گیاه است و از بافت پیرتر به جوان تر منتقل می شود. در نتیجه، علائم کمبود کود پتاس معمولاً ابتدا در برگ های پایین گیاه رخ می دهد و با افزایش شدت کمبود، به سمت بالا پیش می رود. یکی از شایع ترین علائم کمبود پتاسیم، سوزش زرد یا شلیک (کلروز) در حاشیه برگ است.

در موارد شدید، حاشیه شاخه ای برگ ممکن است خارج شود. با این حال، با محصولات پهن برگ، مانند سویا و پنبه، ممکن است کل برگ ریخته شود و در نتیجه دفع زودرس محصول باشد. محصولات کمبود کود پتاس به آرامی رشد می کنند و دارای سیستم ریشه ای ضعیف نیستند. ساقه ها ضعیف هستند و جای دادن محصولات غلات مانند ذرت و دانه های کوچک متداول است.

حبوبات برای پتاسیم خاک رقیب خوبی ندارند و غالباً توسط چمنزارهای مرتع چمنزار شلوغ هستند. هنگامی که کود پتاس کافی نیست، ممکن است کشتن زمستان محصولات زراعی چند ساله مانند یونجه و علفزار رخ دهد.

انتخاب منبع مناسب پتاسیم

به منظور حفظ باروری خاک، بهبود محصول، بهبود عملکرد محصول و یا کیفیت محصول، آن ها یا به صورت مستقیم روی گیاه (شاخ و برگ) استفاده می شوند و یا به محلول های آبی اضافه می شوند.

اصول کاربرد کود پتاس

استفاده مؤثر از تمام مواد مغذی شامل به کارگیری میزان صحیح استفاده شده و گسترش یکنواخت است. این بدان معناست که باید پراکندگی کودها و پاششهای کود کالیبره شوند تا میزان مناسب کود مورداستفاده را ارائه دهند. به طور صحیح تنظیم شوند تا به طور مساوی در عرض دوره (الگوی پخش عرضی) پخش شود. الگوی گسترش طولی نیز اهمیت دارد، اما در عمل ما به تولیدکنندگان متکی هستیم.

تنظیم الگوی گسترش برای کودهای جامد با آزمایش پخش کننده حاصل می شود که توسط اپراتورهای آموزش دیده با سینی و یک برنامه رایانه ای انجام می شود. این یک کار تخصصی است و باید از اعضای طرح ملی پخش اسپایدر استفاده شود.

انواع کودهای پتاس

کود پتاس در انواع مختلف و ترکیبات گوناگون به بازار معرفی شده اند. وجه مشترک تمامی این کودها در حضور عنصر ارزشمند پتاسیم است. عنصر پتاسیم با عنصر کلر در ترکیب شیمیایی یک نوع از کود پتاس به نام پتاسیم کلرور همراه شده است. در ترکیباتی دیگر عنصر پتاسیم با عنصر نیتروژن یا گوگرد ترکیبات پتاسیم نیترات یا پتاسیم سولفات را تشکیل می دهند. درصد حضور پتاسیم در هر یک از ترکیبات بسته به فرمول شیمیایی آن ترکیب متفاوت است، شناخت ترکیبات حاوی عنصر پتاسیم موجب می شود که با علائم کمبود پتاسیم در هر گیاه بسته به شرایط منطقه و گیاه موردنظر چاره جویی شود.

برای خرید کود پتاس و سایر انواع کودها و دیگر محصولات کشاورزی به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرمایید.

همچنین از راه های زیر نیز می توانید محصولات ما را ملاحظه و خرید نمایید:

۱- مراجعه به صفحه اینستاگرامی به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به کانال تلگرامی به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبایل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

استفاده از جلبک دریایی به عنوان کود به قرن نوزده برمی گردد که برای اولین بار به وسیله ساحل نشینان و جلبک های قهوه ای مورداستفاده قرار گرفت. جلبک ها به خاطر دارا بودن میزان بالای فیبر از یک طرف نقش مهمی در نرم کردن بافت خاک و حفظ رطوبت و از طرف دیگر به خاطر دارا بودن مواد معدنی و عناصر کمیاب اهمیت دوچندانی دارند. مطالعات مختلف علمی ثابت کرده است که کارایی این محصولات (فرآورده ها) به طور گسترده ای در علوم و صنعت باغبانی مورد استقبال قرار گرفته است، به طوری که بعد از استفاده از این فرآورده ها، افزایش محصول، افزایش جذب مواد غذائی خاک، افزایش مقاومت به آفات خاص، افزایش جوانه زنی بذر و مقاومت در مقابل یخ زدگی را در پی داشته است. به هرحال از زمان پی بردن به چنین خواص کارآمدی در جلبک ها، به نظر می رسد با توجه به پیشرفت کشاورزی و آبزی پروری ارگانیک، بازار رو به رشد فزاینده ای داشته باشد.

جلبک های دریایی به علت داشتن فسفر، پتاسیم و برخی از عناصر کم مقدار در بسیاری از مناطق ساحلی به عنوان کود بیولوژیکی مورداستفاده قرار می گیرند. برخی از این جلبک ها را با مواد آلی دیگر مخلوط می کنند و برای حاصلخیزی خاک به کار می برند و تعدادی دیگر را مستقیماً به زمین کشاورزی اضافه می نمایند و اجازه می دهند به مرورزمان پوسیده و مواد آن ها جذب خاک شود.

 اهمیت جلبک ها

اهمیت جلبک های دریایی به علت دارا بودن عناصر مغذی از قبیل ازت، فسفر، پتاسیم و برخی از عناصر کم مصرف موردنیاز گیاهان و همچنین به دلیل وجود میزان بالای فیبر و نقش آن در بهبود خواص فیزیکی و شیمیائی و بیولوژیکی خاک و از قبیل افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی و بهبود ظرفیت نگهداری آب، تعدیل PH و … مشهود است.

ساحل نشینان در بعضی مناطق از جلبک های دریایی مستقیماً در زمین های کشاورزی به عنوان کود استفاده می کردند، اما عوامل طبیعی از قبیل شوری بالای خاک، مقادیر شن و ماسه و روند کند تجزیه مانع بزرگی از پیشرفت این کار شد. وجود این عوامل باعث شد تا بشر به فکر استفاده از جلبک دریایی به صورت مایع و پودر غلیظ شده و قابل حل در آب بیفتد.

با گذشت زمان، پیشرفت علم و تکنولوژی و گسترش صنایع، هر روزه محصولات جدیدتری را در راستای بهبود تغذیه و برآورده شدن آن چه تاکنون امکان پذیر نبوده است ارائه می دهد. با تکیه بر دانش محققین و تکنولوژی و دانش بومی صنعت تولید کودهای با کیفیت بالاتر، اقدام به تولید ترکیبی استثنائی کرده که دارای قابلیت ها و مزایایی است که در ادامه بیشتر توضیح داده خواهد شد.

مطالعات مختلف علمی ثابت کرد که کارایی فرآورده های حاصل از جلبک های دریایی به طور گسترده ای در کشاورزی مورد استقبال قرار گرفته و باعث افزایش تولید محصول در واحد سطح و بهبود کیفیت محصولات کشاورزی و افزایش سطح درآمد کشاورزان در نقاط مختلف جهان گردیده است. امروزه استفاده از کودهای حاوی عصاره جلبک دریایی به صورت محلول پاشی و مصرف در خاک در گیاهان زراعی و باغی و گلخانه ای متداول شده است.

به طورکلی عصاره جلبک دریایی حاوی برخی عناصر ماکرو، میکرو و برخی هورمون های رشد یا تنظیم کننده های گیاهی، آمینواسیدها، پلی ساکاریدها، بتائین ها و …است. ترکیبات هورمونی و مواد تنظیم کننده رشد مانند جیبرلین، اکسین ها و سیتوکنین ها در عصاره جلبک دریایی در طویل شدن سلولی، ایجاد گل، رشد برگ، سبز کردن بذر، افزایش طول میان گره ها، افزایش اندازه میوه، کیفیت میوه، تأخیر در رسیدن میوه ها، یکدست شدن میوه ها، کاهش اثر برخی آفات و بیماری های گیاهی مؤثر است.

برخی اثرات کاربرد کود جلبک دریایی در گیاهان

۱- افزایش تحمل گیاهان به استرس

همان طوری که در بالا اشاره شد محصولاتی که از کود جلبک دریایی به دست می آیند باعث افزایش تحمل گیاهان به استرس و تنش های ناشی از عوامل محیطی (خشکی، شوری و افزایش دما) و فیزیولوژیکی می شوند. اثرات ضد استرسی مواد ارگانیک که از جلبک های دریایی مشتق می شوند به فعالیت سیتوکنین مربوط می باشند. سیتوکنین با تشکیل زانتین، آدنین و پورین را رادیکال های آزاد را که منجر به استرس می شوند را به طور مستقیم مهار می کند. یکی از واکنش های معمول در سلول های گیاهی که در نتیجه افزایش تجمع مولکول های آلی در سیتوپلاسم روی می دهد تنظیم فشار اسمزی است که به منظور موازنه تعدیل فشار اسمزی انجام می گیرد. گلایسین بتائین و مانیتول و برخی دیگر از قندها از موادی می باشند که باعث ایجاد تعادل اسمزی سلول های گیاهی می شوند.

استفاده از کود جلبک دریایی به علت حضور گلایسین بتائین در سلول باعث کاهش اثرات سوء تنش های محیطی می شود و همچنین باعث افزایش تحمل گیاهان نسبت به سرما می شود. به علاوه موجب بقاء گیاهان در زمان یخ زدگی و رشد مجدد در تمام گیاهان می شود. مانیتول و بتائین هر دو باعث حفظ تعادل اسمزی سلول های گیاهی می شوند. این مواد همچنین باعث حفظ ساختار ظاهری سلول می شوند. این امر باعث می شود تا از دست دادن آب سلول به کندی صورت گیرد و در نهایت گیاه در برابر تنش های ناشی از خشکی و کم آبی تحمل بیشتری داشته باشد. نتایج بررسی های آزمایشگاهی نشان می دهد که گلایسین بتائین سبب محافظت از غشای سلول های ریشه در مقابل اثرات مخرب ناشی از تنش گرما می شود.

۲- تقویت سیستم دفاعی گیاهی

پلی ساکاریدهای سولفاته و الیگوساکاریدهای با وزن مولکولی کم حاضر در جلبک های دریایی نشان داده که دارای انواع فعالیت های بیولوژیکی هستند. برخی از گزارش ها در مورد افزایش خواص ضد قارچی و آنتی اکسیدانی با استفاده از کود جلبک دریایی را نشان می دهند که به دلیل حضور طیف گسترده ای ترکیبات فعال بیولوژیکی از قبیل استرول ها، فنول ها و اسیدهای چرب است.

مطالعات در طول چند سال گذشته نشان می دهد که پلی ساکاریدهای سولفاته در کود جلبک های دریایی قابلیت آنتی اکسیدانی قابل ملاحظه دارند. این ترکیبات باعث القاء پاسخ های دفاعی در گیاهان می شوند. لامینارین موجود در کود جلبک دریایی نیز بر روی سیستم دفاعی گیاهان تأثیر مثبتی می گذارد. در این مورد می توان محافظت از گیاه را از نقش های مهم کود جلبک دریایی دانست. این پلی ساکارید باعث تحریک تولید تنظیم کننده مهم رشد و تقویت کننده سیستم دفاعی گیاهان می شود. همچنین این ترکیب (لامینارین) باعث تولید ترکیبات ضدقارچی (فیتوالکسین) و تولید آنزیم های هیدرولیز کننده مانند کیتیناز و گلوکاناز باعث می شود.

۳- تأثیر بر میزان رشد ریشه

کاهش رشد ریشه در اثر کاهش دما باعث کم شدن ظرفیت جذب آب و مواد معدنی توسط ریشه و به دنبال آن ظهور اثرات ثانویه ناشی از کمبود مواد غذایی و اختلال در رشد گیاه می شود. در دمای پایین، انتقال مواد داخل گیاه شکل و مقدار انتقال مواد دچار تغییر می شود و در نتیجه رشد ریشه و در نهایت میزان رشد گیاه کاهش می یابد.

همچنین سرما باعث کاهش سنتز آدنوزین تری فسفات و بسیاری از ترکیبات دیگر از قبیل هورمون ها، اسیدهای آمینه و برخی از ویتامین ها در ریشه صورت می گیرد، شده و سرعت انتقال این مواد به ساقه را کاهش می دهد. بتائین، مانیتول و … از اختلال در رشد ریشه و کاهش رشد در نتیجه تنش دمایی جلوگیری می کنند.

۴- افزایش میزان فتوسنتز کلروفیل و سبزینگی گیاهان

فتوسنتز یکی از فرآیندهای حساس به دما است. نخستین مکان دریافت تنش سرما مرحله فتوسیستم ۲ که باعث کاهش عملکرد فتوسیستم ۲ و توقف فعالیت فتوسنتز بر اثر سرما می شود. تنش سرما همچنین سبب اختلال در تولید کلروفیل و بروز آسیب در واکنش های کلروپلاست ها می گردد. با کاهش بیشتر دما کل فرآیند کلروفیل سازی متوقف می شود و رنگ برگ ها به زردی می گراید که نشان دهنده کمبود کلروفیل است.

مطالعات مختلف نشان داده که استفاده از کود جلبک دریایی به دست آمده در گیاهان تحت تیمار باعث افزایش میزان کلروفیل برگ می شود که به دلیل وجود آمینوبوتیرات، گلایسین بتائین و بتائین در عصاره استخراج شده است. همچنین محلول پاشی عصاره جلبک دریایی موجب تحریک فتوسنتز شده و منجر به تولید بهتر قند و نشاسته ها می شود. در برخی از مطالعات مشاهده شده است که بهبود فتوسنتز توسط گلایسین بتائین در گیاهان تحت تنش سرما، به افزایش کارایی فتوسیستم ۲ مربوط می شود. گلایسین بتائین همانند یک محافظ اسمزی در کلروپلاست های گیاه تحت تنش عمل می کند.

نقش جلبک دریایی در محصولات

در مورد گیاه سویا افزایش کود جلبک باعث افزایش مقدار پروتئین محصول می شود. در مورد محصول گوجه فرنگی نیز آزمایش هایی توسط Crouch و Vanstaden در سال ۱۹۹۷ صورت گرفته است که مشخص شده میزان گلدهی و میزان محصول گوجه فرنگی افزایش یافته و زمان رسیدن میوه نیز کاهش یافته است. میزان محصول شلغم نیز در خاک های ماسه ای با افزودن کود جلبک در سال های اول و دوم افزایش قابل توجه ای نشان می دهد و در مورد محصولاتی چون توت فرنگی و کشمش نیز به ترتیب حدود (۱۹ تا ۱۳۳) درصد و (۱۲ تا ۲۷) درصد گزارش شده است.

نتیجه

ترکیبات موجود در کود جلبک دریایی مثل لامینارین و فاکویدان موجب افزایش فعالیت میکروارگانیسم های مفید خاک شده و در نتیجه جمعیت قارچ های بیماری زای خاک را از طریق رقابت کاهش می دهند. محلول پاشی منظم این محصولات می تواند منجر به افزایش توان گیاه در مقابله با تنش های محیطی و فیزیولوژیکی می شود و همچنین باعث ایجاد اختلال در روند فعالیت حشرات می شود. از طرفی با تحریک تولید فیتوالکسین ها در گیاهان موجب افزایش مقاومت آن ها در برابر انواع بیماری ها می شود. کود جلبک دریایی با افزایش غلظت مواد معدنی درون سلول های گیاهی، باعث غلیظ تر شدن شیره آوندهای گیاه ای شده و در نتیجه منجر به افزایش مقاومت گیاهان به سرمازدگی می شود.

برای خرید کود جلبک و سایر انواع کودها و دیگر محصولات کشاورزی به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرمایید.

همچنین از راه های زیر نیز می توانید محصولات ما را ملاحظه و خرید نمایید:

۱- مراجعه به صفحه اینستاگرامی به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به کانال تلگرامی به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبایل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳